اختلالات اضطرابی در کودکان و نقش مدرسه در کاهش آن

اختلالات اضطرابی از شایع ترین اختلالات روان شناختی دوران کودکی هستند که می توانند پیامدهای عمیق و بلندمدتی بر رشد هیجانی، اجتماعی رفتاری و تحصیلی کودکان داشته باشند. این اختلالات با علائم شناختی جسمانی و رفتاری همراه هستند و غالبا در محیط مدرسه تشدید می شوند. مدرسه به عنوان یک نهاد آموزش محور، نقش تعیین کننده ای در شناسایی زودهنگام، پیشگیری کاهش شدت این اختلالات دارد. پژوهش های مختلف نشان داده اند که برنامه های مدرسه محور سلامت روان، آموزش مهارت های اجتماعی هیجانی و مداخلات مبتنی بر حمایت مدرسه می توانند اضطراب کودکان را کاهش دهند (اوهالوران و همکاران، ۲۰۲۱). هدف این مقاله بررسی اختلالات اضطرابی در کودکان و تبیین نقش مدرسه در مدیریت و کاهش این اختلالات با استفاده از منابع معتبر فارسی و خارجی است. نتایج این بررسی حاکی از اهمیت محیط آموزشی امن، روابط حمایت گرانه معلم–دانش آموز، برنامه های آموزشی هدفمند و حضور فعال والدین در کنترل و کاهش اضطراب کودکان است.

کلیدواژه ها:

اختلالات اضطرابی ، کودکان ، مدرسه ، مهارت های اجتماعی - هیجانی ، سلامت روان