بررسی رابطه بین اضطراب و مسئولیت پذیری با رغبت به ازدواج در دانشجویان دانشگاه عطار مشهد

ازدواج به عنوان یکی از مهمترین تصمیم های زندگی تحت تاثیر عوامل روان شناختی متعددی قرار دارد و در سال های اخیر، کاهش رغبت به ازدواج در میان دانشجویان به یکی از دغدغه های مهم اجتماعی تبدیل شده است. پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین اضطراب و مسئولیت پذیری با رغبت به ازدواج در دانشجویان دانشگاه عطار مشهد انجام شد. روش پژوهش توصیفی-همبستگی بود و نمونه ای شامل ۱۰۰ نفر از دانشجویان به شیوه در دسترس انتخاب شد. برای گردآوری داده ها از پرسشنامه اضطراب بک (۱۹۸۸)، پرسشنامه مسئولیت پذیری حجازی و بازرگان (۱۳۹۰) و پرسشنامه رغبت به ازدواج پور اعتمادی و همکاران (۱۳۸۳) استفاده شد. داده ها با نرم افزار ۲۳-SPSS تحلیل شدند. نتایج نشان داد که بین اضطراب و رغبت به ازدواج رابطه ای منفی و معنادار وجود دارد به گونه ای که افزایش اضطراب با کاهش تمایل دانشجویان به ازدواج همراه بود. همچنین بین مسئولیت پذیری و رغبت به ازدواج رابطه ای مثبت و معنادار مشاهده شد. به طور کلی یافته ها نشان می دهد اضطراب می تواند به عنوان عاملی بازدارنده و مسئولیت پذیری به عنوان عاملی تقویت کننده در شکل گیری رغبت به ازدواج دانشجویان نقش ایفا کند. نتایج پژوهش حاضر بر ضرورت توجه به سلامت روان و تقویت ویژگی های شخصیتی مثبت در برنامه های مشاوره ای و آموزشی دانشگاه ها تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

اضطراب ، مسئولیت پذیری ، رغبت به ازدواج دانشجویان ، سلامت روان