پیامدهای ادراک کمک رسانی هوش مصنوعی بر خلاقیت سازمانی با میانجیگری خودکارآمدی خلاقانه

این پژوهش با هدف بررسی پیامدهای ادراک کمک رسانی هوش مصنوعی بر خلاقیت سازمانی و تبیین نقش میانجی خودکارآمدی خلاقانه و جایگزینی شغلی ناشی از فناوری هوش مصنوعی در میان کارکنان شرکت مدیریت شبکه برق ایران انجام شده است. جامعه آماری شامل کلیه کارکنان این شرکت ۷۰۰ نفر بوده و با استفاده از فرمول کوکران نمونه ای به حجم ۲۴۸ نفر به روش تصادفی ساده انتخاب گردید. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه استاندارد بین و همکاران (۲۰۲۴) بود که روایی آن از طریق روایی صوری و تحلیل عاملی تایید شد و پایایی نیز با محاسبه ضریب آلفای کرونباخ مورد تایید قرار گرفت. برای تجزیه و تحلیل داده ها از روش های آمار توصیفی و استنباطی بهره گرفته شد؛ در بخش توصیفی نرم افزار SPSS نسخه ۲۱ و در بخش استنباطی و آزمون فرضیات پژوهش مدل سازی معادلات ساختاری با استفاده از نرم افزار LISREL نسخه ۸.۸ به کار گرفته شد. نتایج پژوهش با استفاده از تکنیک تحلیل مسیر نشان می دهند که ادراک کمک رسانی هوش مصنوعی بر خودکارآمدی خلاق و جایگزینی شغل با فناوری هوش مصنوعی تاثیر معناداری دارد همچنین خودکارآمدی خلاق و جایگزینی شغل با فناوری هوش مصنوعی بر خلاقیت سازمان تاثیر معناداری دارد و در انتها پیشنهادات کاربردی ارائه شد.

کلیدواژه ها:

کمک رسانی هوش مصنوعی ، خلاقیت ، کارکنان ، خودکارآمدی ، جایگزینی شغل با فناوری هوش مصنوعی