تحلیل روانشناختی و اجتماعی رفتار رانندگان در مواجهه با خودروهای امدادی آتش نشانی در حوادث شهری: مطالعه موردی شهر مشهد

پژوهش حاضر به بررسی رفتار رانندگان در مواجهه با خودروهای امدادی آتش نشانی در حوادث شهری با تمرکز بر ابعاد روانشناختی و اجتماعی اختصاص دارد. هدف مطالعه شناسایی عوامل موثر بر تصمیم گیری و واکنش رانندگان در شرایط اضطراری و تحلیل ارتباط بین ویژگی های روانشناختی، نگرش اجتماعی و تجربه رانندگی با رعایت حق تقدم خودروهای امدادی بود. روش پژوهش توصیفی – تحلیلی و میدانی است و داده ها از طریق پرسشنامه روانشناسی ترافیک و مصاحبه نیمه ساختاریافته با آتش نشانان جمع آوری شد. جامعه آماری شامل رانندگان خودروهای سبک و سنگین شهر مشهد بود و نمونه ای ۴۰۰ نفری با روش تصادفی طبقه ای انتخاب شد. یافته ها نشان داد که استرس، اضطراب و خودمحوری با رفتار نامناسب رانندگی همبستگی منفی و نگرش اجتماعی مثبت بیشترین اثر پیش بینی کننده رفتار مناسب رانندگان را دارد. همچنین، سابقه رانندگی تجربه بالاتر و رفتار هماهنگ تر رانندگان را همراه داشت، در حالی که تفاوت جنسیتی معنادار نبود. نتایج این مطالعه بر اهمیت آموزش روانشناختی و اجتماعی رانندگان، فرهنگ سازی و ارتقای تجربه عملی برای بهبود پاسخ به شرایط اضطراری شهری و افزایش ایمنی تاکید دارد و نشان می دهد که بهبود نگرش اجتماعی و مدیریت عوامل روانشناختی می تواند زمان پاسخ خودروهای امدادی را کاهش دهد و عملکرد عملیات امدادی را بهینه کند.

کلیدواژه ها:

اضطراب ، استرس ، رفتار رانندگی ، خودروهای امدادی ، نگرش اجتماعی