ارائه مدل میان رشته ای مدیریت پایدار آب با تلفیق مهندسی عمران، محیط زیست، حقوق آب و هوش مصنوعی

هدف ازاین پژوهش ارائه چارچوبی میان رشته ای برای مدیریت پایدار منابع آب است که با هم افزایی دانش مهندسی عمران، علوم محیط زیست، حقوق آب و هوش مصنوعی بتواند پاسخگوی پیچیدگی های فزاینده مدیریت منابع آبی در شرایط تغییرات اقلیمی، رشد جمعیت و افزایش فشار بر منابع طبیعی باشد. مدیریت آب در بسیاری از مناطق جهان با چالش هایی همچون کاهش منابع آب شیرین، بهره برداری بی رویه، تعارضات حقوقی میان ذی نفعان و ضعف در نظام های تصمیم گیری مواجه است. در چنین شرایطی، رویکردهای تک رشته ای دیگر توان پاسخگویی به مسائل پیچیده و چندبعدی حوزه آب را ندارند و نیاز به رویکردهای تلفیقی و میان رشته ای بیش از گذشته احساس می شود. در این پژوهش تلاش شده است با بررسی مفاهیم مدیریت پایدار آب، ظرفیت های مهندسی عمران در طراحی و بهره برداری از زیرساخت های آبی، ملاحظات زیست محیطی در حفاظت از اکوسیستم های آبی، الزامات حقوقی در توزیع عادلانه منابع آب و توانمندی های هوش مصنوعی در تحلیل داده ها و پیش بینی الگوهای مصرف، مدلی جامع برای مدیریت هوشمند و پایدار منابع آب ارائه شود. روش پژوهش مبتنی بر تحلیل مفهومی و ترکیب رویکردهای نظری در حوزه های مختلف علمی است و تلاش دارد با ایجاد پیوند میان دانش فنی، ملاحظات زیست محیطی، چارچوب های حقوقی و فناوری های نوین، زمینه تصمیم گیری کارآمدتر در مدیریت منابع آب را فراهم سازد. نتایج پژوهش نشان می دهد که استفاده از یک مدل میان رشته ای می تواند به بهبود بهره وری منابع آب، کاهش تعارضات میان ذی نفعان، تقویت حفاظت از محیط زیست و افزایش کارایی نظام تصمیم گیری در مدیریت منابع آبی منجر شود.

کلیدواژه ها:

مدیریت پایدار آب ، مهندسی عمران ، محیط زیست ، حقوق آب ، هوش مصنوعی