شناسایی دیستال گونه های نزدیک به هم در جنس پروانه های آبی با بهره گیری از بارکدینگ DNA و تحلیل های مورفومتریک

شناسایی دقیق گونه ها، به ویژه گونه های پنهان که از نظر ظاهری شبیه اما از نظر ژنتیکی متمایز هستند، چالشی اساسی در زیست شناسی مدرن محسوب می شود. هدف این پژوهش، شناسایی و تمایز گونه های پنهان در سرده پروانه های آبی در استان اصفهان بود. برای این منظور، ۵۰ نمونه بالغ جمع آوری شده و تحت تحلیل های مولکولی و ریخت شناختی قرار گرفتند. از ژن سیتوکروم اکسیداز زیرزیروانه یک برای نواربارکینگ دی ان ای و از دوازده نقطه لندمارک روی بال ها برای تحلیل های مورفومتریک استفاده شد. نتایج توالی یابی نشان دهنده تشکیل سه کلاد ژنتیکی مجزا با فاصله ژنتیکی بین گونه ای میانگین ۴.۸۲ درصد بود. همچنین، تحلیل مولفه های اصلی و تحلیل دیسکرمینانت خطی تفاوت های معناداری را در ویژگی هایی نظیر عرض پایه بال پیشین و زاویه اتصال رگ کوستا بین گروه ها آشکار ساخت. تلفیق داده های مولکولی و مورفومتریک تایید کرد که آنچه پیش تر به عنوان یک گونه واحد شناخته می شد، شامل سه گونه متمایز است. این مطالعه اهمیت رویکرد چندوجهی را در طبقه بندی دقیق حشرات برجسته می سازد و نشان می دهد که ترکیب روش های مولکولی و کمی، ابهامات طبقه بندی را برطرف می کند.

کلیدواژه ها:

گونه های پنهان ، نواربارکینگ دی ان ای ، تحلیل مورفومتریک ، سرده پلیوماتوس ، پروانه های آبی