تحلیل اثربخشی رویکردتدریس پروژه محوردیجیتال درتعمق یادگیری مفهومی وتفکرانتقادی دانش آموزان
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 32
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
CASEP02_1727
تاریخ نمایه سازی: 2 خرداد 1405
چکیده مقاله:
در دهه های اخیر، تحولات شگرف در حوزه فناوری اطلاعات و ارتباطات، بازتعریف بنیادینی از مفهوم آموزش و یادگیری را ضروری ساخته است. آموزش وپرورش به عنوان نهادی که رسالت اصلی آن شکل دهی به نسل آینده و تجهیز آن ها به مهارت های زیستن در دنیای معاصر است، بیش از هر زمان دیگری نیازمند بازنگری در روش ها، رویکردها و محتواهای آموزشی خود می باشد. رویکرد تدریس پروژه محور دیجیتال یکی از نوآورانه ترین و موثرترین رویکردهایی است که در این راستا مورد توجه پژوهشگران، برنامه ریزان آموزشی و معلمان قرار گرفته است. این رویکرد با ترکیب اصول یادگیری پروژه محور سنتی با ظرفیت های بی بدیل ابزارها و محیط های دیجیتال، زمینه ای فراهم می سازد که در آن دانش آموزان نه تنها به عنوان دریافت کنندگان منفعل دانش، بلکه به مثابه سازندگان فعال معنا، تولیدکنندگان محتوا و حل کنندگان مسائل واقعی عمل می کنند. مقاله حاضر با هدف تحلیل عمیق و جامع اثربخشی رویکرد تدریس پروژه محور دیجیتال بر دو متغیر کلیدی یادگیری مفهومی و تفکر انتقادی دانش آموزان تدوین شده است. یادگیری مفهومی که در تمایز با حفظ کردن طوطی وار اطلاعات تعریف می شود، نوعی از یادگیری است که در آن فراگیر قادر است مفاهیم را در بافت های مختلف بازشناسی کند، آن ها را با دانش پیشین خود پیوند زند، تعمیم دهد و در موقعیت های نو به کار گیرد. تفکر انتقادی نیز به عنوان یکی از مهم ترین مهارت های قرن بیست ویکم، توانایی تحلیل، ارزیابی، استدلال منطقی و قضاوت مبتنی بر شواهد را دربر می گیرد که پرورش آن در دانش آموزان از دغدغه های اساسی نظام های آموزشی پیشرفته به شمار می رود. این پژوهش با مرور نظام مند پژوهش های داخلی و خارجی، تحلیل مبانی نظری مرتبط از جمله نظریه سازنده گرایی ویگوتسکی، نظریه یادگیری معنادار آزوبل، رویکرد یادگیری اکتشافی بروز و چارچوب مهارت های قرن بیست ویکم، تلاش می کند تصویری روشن، مستند و کاربردی از نقش پروژه محوری دیجیتال در ارتقای کیفیت آموزش ارائه دهد. یافته ها نشان می دهند که اجرای صحیح و اصولی این رویکرد می تواند به طور معناداری سطح درک مفهومی، توانایی تحلیل گری، خلاقیت، همکاری و انگیزه درونی دانش آموزان را افزایش دهد، مشروط بر آنکه زیرساخت های لازم، آموزش معلمان و طراحی آموزشی مناسب فراهم باشد. در پایان، پیشنهادهای سیاستی و اجرایی برای نظام آموزش وپرورش کشور ارائه می گردد.
کلیدواژه ها:
تدریس پروژه محور دیجیتال ، یادگیری مفهومی ، تفکر انتقادی ، فناوری آموزشی ، مهارت های قرن بیست ویکم ، سازنده گرایی ، آموزش وپرورش
نویسندگان
رضا دلگشا
کارشناس ارشدروانشناسی بالینی دانشگاه آزادچالوس