اقدام پژوهی: چگونه توانستم ترس دانش آموز ازآموزگار و کلاس درس را کاهش دهم؟

هدف از این اقدام پژوهی، شناسایی علل ترس و اضطراب یک دانش آموز از آموزگار و محیط کلاس درس و ارائه راهکارهای اجرایی برای کاهش این ترس بود. در ابتدای سال تحصیلی، دانش آموز مورد مطالعه با نشانه هایی همچون بی میلی به حضور در کلاس، گوشه گیری، اجتناب از پاسخ گویی و اضطراب آشکار هنگام تعامل با معلم مشاهده شد. با استفاده از روش های مشاهده مستقیم، گفت وگو با والدین، مشاوره با متخصص مدرسه و تحلیل رفتارهای دانش آموز، عوامل موثر شامل تجارب منفی قبلی، سبک ارتباطی معلم، نبود احساس امنیت در کلاس و ضعف اعتمادبه نفس شناسایی شد.سپس با اجرای مجموعه ای از مداخلات مانند ایجاد رابطه عاطفی مثبت، تقویت ارتباط چهره به چهره، استفاده از تشویق های کلامی و غیرکلامی، طراحی فعالیت های مشارکتی، کاهش تهدیدهای آموزشی، تعدیل لحن و زبان معلم، و مشارکت دادن دانش آموز در تصمیم های کوچک کلاسی، تغییرات رفتاری چشمگیری مشاهده شد. نتایج نشان داد که دانش آموز به تدریج احساس امنیت بیشتری در کلاس پیدا کرده، میزان تعامل او با معلم افزایش یافته و اضطراب او به طور قابل توجهی کاهش یافته است. این اقدام پژوهی تاکید می کند که ایجاد محیط یادگیری امن، ارتباط مثبت و رفتار حمایتگرانه معلم می تواند نقشی اساسی در کاهش ترس دانش آموزان از کلاس درس داشته باشد و به بهبود یادگیری و رشد اجتماعی آن ها منجر شود.