کلاس به مثابه بوم رشد؛ واکاوی نقش کیفیت تعاملات کلامی معلم در شکل گیری شایستگی اجتماعی و اشتیاق یادگیری

چکیده این پژوهش با هدف واکاوی رابطه چندوجهی میان کیفیت تعاملات کلامی معلم با دانش آموزان، و پیامدهای آن بر دو سازه حیاتی شایستگی اجتماعی و اشتیاق یادگیری در بستر کلاس درس انجام شده است. کلاس درس، فراتر از یک فضای انتقال اطلاعات، به عنوان یک بوم رشد در نظر گرفته شده است که بوم آن با تعاملات کلامی معلم رنگ آمیزی می شود. با اتخاذ رویکردی کیفی- تفسیری و بهره گیری از روش نظریه زمینه ای ، داده ها از طریق مشاهده نظام مند کلاس های درس و مصاحبه های عمیق با معلمان و دانش آموزان جمع آوری گردید. یافته ها نشان دادند که تعاملات کلامی معلم، هنگامی که با مولفه هایی چون پذیرش فعال ، بازخورد سازنده با تمرکز بر فرایند و استفاده از زبان توانمندساز همراه باشد، نه تنها به عنوان یک عامل تسهیل کننده عمل می کند، بلکه مستقیما مسیرهای عصبی مرتبط با تعلق خاطر و همدلی را در دانش آموزان فعال می سازد (نظریه جذب عصبی در یادگیری). به طور خاص، کیفیت این تعاملات به عنوان یک متافور زنده، مدل سازی دقیقی از نحوه برقراری ارتباط موثر اجتماعی را به دانش آموزان ارائه می دهد که سنگ بنای شایستگی اجتماعی است. اشتیاق یادگیری نیز نه تنها از طریق محتوای جذاب، بلکه عمدتا از طریق تایید کلامی و ایجاد فضای امن شناختی برای پرسشگری فعال ، به شدت تقویت می شود. در نهایت، این پژوهش بر لزوم بازنگری در برنامه های تربیت معلم با تمرکز بر مهارت های ارتباطی استدلالی و همدلانه تاکید می کند تا از کلاس درس، بوم واقعی شکوفایی دانش آموزان ساخته شود.

کلیدواژه ها:

تعامل کلامی معلم ، شایستگی اجتماعی ، اشتیاق یادگیری ، بوم رشد ، نظریه زمینه ای.