فرزندپروری هیجانی و رشد تاب آوری در برابر شکست

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش فرزندپروری هیجانی در رشد تاب آوری کودکان در برابر شکست انجام شد. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، توصیفی–همبستگی بود. جامعه آماری شامل دانش آموزان و والدین آنان در سال تحصیلی مورد نظر بود که از میان آن ها نمونه ای به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شد. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه های استاندارد فرزندپروری هیجانی و تاب آوری بود که روایی آن ها از طریق نظر متخصصان و پایایی با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ تایید شد.یافته های پژوهش نشان داد که بین فرزندپروری هیجانی و تاب آوری کودکان رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. همچنین نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد که فرزندپروری هیجانی توانایی پیش بینی معناداری برای تاب آوری دارد. بررسی ابعاد فرزندپروری هیجانی نشان داد که مولفه هایی مانند پذیرش هیجانات، همدلی و آموزش تنظیم هیجان، نقش مهمی در افزایش تاب آوری کودکان ایفا می کنند. علاوه بر این، کودکانی که در محیط های خانوادگی مبتنی بر حمایت هیجانی رشد یافته اند، در مواجهه با شکست از راهبردهای سازگارانه تری استفاده کرده و کمتر دچار واکنش های منفی مانند ناامیدی و کناره گیری می شوند.در مجموع، نتایج این پژوهش بر اهمیت نقش والدین در پرورش مهارت های هیجانی و تقویت تاب آوری کودکان تاکید دارد. بر این اساس، آموزش شیوه های فرزندپروری هیجانی به والدین می تواند به عنوان راهکاری موثر در جهت ارتقای توانایی مقابله با شکست و بهبود سلامت روان کودکان مورد توجه قرار گیرد.کلمات کلیدیفرزندپروری هیجانی، تاب آوری، شکست، تنظیم هیجان، کودکان