پیش بینی افسردگی بر اساس شعر درمانی، تاب آوری و معنویت در دانشجویان زبان و ادبیات فارسی

پژوهش حاضر با هدف پیش بینی افسردگی بر اساس شعر درمانی، تاب آوری و معنویت در دانشجویان زبان و ادبیات فارسی انجام شد. این پژوهش از نوع توصیفی- همبستگی بود. جامعه آماری این پژوهش را تمامی دانشجویان تحصیلات تکمیلی(ارشد) دانشکده زبان و ادبیات فارسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرج تشکیل داد که در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ مشغول به تحصیل بودند. حجم نمونه با استفاده از فرمول پلنت ۲۰۰ نفر در نظر گرفته شد و به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. از پرسشنامه افسردگی بک (۱۹۹۶)، پرسشنامه شعر درمانی صلاحی و همکاران (۱۴۰۱)، پرسشنامه تاب آوری کونور و دیویدسون (۲۰۰۳) برای جمع آوری داده ها استفاده شد. داده ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندگانه و تک متغیره تحلیل شدند. نتایج نشان داد که شعر درمانی، تاب آوری و معنویت قادر به پیش بینی افسردگی در دانشجویان زبان و ادبیات فارسی هستند و تحلبل رگرسیون نشان داد که شعر درمانی، تاب آوری و معنویت در پیش بینی افسردگی، سهم دارند و ۵۳ درصد از واریانس افسردگی را تبیین کردند. (p<۰/۰۱) و بیشترین سهم را معنویت در پیش بینی افسردگی داشت. یافته های پژوهش در کل بیانگر آن است که شعردرمانی، تاب آوری و معنویت در کاهش افسردگی دانشجویان نقش موثر دارند.

کلیدواژه ها:

افسردگی ، تاب آوری ، شعردرمانی ، معنویت