نقش سبک زندگی فعال در پیش بینی تاب آوری و امیدواری از منظر روان شناسی مثبت نگر

هدف پژوهش حاضر، بررسی نقش سبک زندگی فعال در پیش بینی تاب آوری و امیدواری از منظر روان شناسی مثبت نگر است. با توجه به اهمیت روزافزون سلامت روان در جوامع معاصر و تاثیر رفتارهای سبک زندگی بر شاخص های مثبت روان شناختی، این مطالعه با رویکردی مروری و تحلیلی انجام شد. پژوهش حاضر از نوع مطالعه ی مروری نظام مند بوده و منابع علمی منتشرشده بین سال های ۲۰۲۲ تا ۲۰۲۵ در پایگاه های داخلی(SID، نورمگز، مگیران و ایران داک) و خارجی( Scopus، PubMed، ScienceDirect، SpringerLink و APA PsycNet) مورد بررسی قرار گرفت. در مجموع، ۲۰ منبع (۱۰ فارسی و ۱۰ انگلیسی) که به طور مستقیم به متغیرهای سبک زندگی فعال، تاب آوری و امیدواری پرداخته بودند، انتخاب و تحلیل محتوایی شدند. یافته ها نشان دادند که سبک زندگی فعال — شامل فعالیت بدنی منظم، تغذیه سالم، خواب کافی و تعامل اجتماعی مثبت — نقش موثری در افزایش تاب آوری، امیدواری و هیجانات مثبت دارد. همچنین، مکانیسم های میانجی همچون هیجانات مثبت، خودکارآمدی و حمایت اجتماعی، رابطه ی بین سبک زندگی فعال و شاخص های مثبت روان شناسی را تبیین می کنند. نتایج حاکی از آن است که افراد دارای سبک زندگی فعال، توانایی بیشتری برای مقابله با استرس، حفظ تعادل هیجانی و نگاه خوش بینانه به آینده دارند. در نهایت، این پژوهش تاکید می کند که ترویج سبک زندگی فعال در جامعه می تواند به عنوان راهبردی موثر برای ارتقای سلامت روان، امید و تاب آوری در چارچوب روان شناسی مثبت نگر مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

سبک زندگی فعال ، تاب آوری ، امیدواری ، روان شناسی مثبت نگر ، سلامت روان ، هیجانات مثبت