پیش بینی سلامت روان بر اساس سرمایه های روان شناختی و سبک های زندگی در دانشجویان

پژوهش حاضر با هدف پیش بینی سلامت روان بر اساس سرمایه روان شناختی و سبک های زندگی در دانشجویان دانشکده پزشکی انجام شد. این پژوهش از نوع توصیفی- همبستگی بود. جامعه آماری این پژوهش کلیه دانشجویان دانشکده علوم انسانی دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرج می باشد که در سال تحصیلی سال ۱۴۰۵-۱۴۰۴ مشغول به تحصیل بودند که از این دانشکده فقط دانشجویان زن رشته روان شناسی به روش نمونه گیری در دسترس به عنوان نمونه در نظر گرفته شدند. حجم نمونه بر اساس فرمول رگرسیون ۲۰۰ نفر در نظر گرفته شد. به منظور جمع آوری داده ها از پرسشنامه استاندارد سلامت روانی کیز (۲۰۰۲)، پرسشنامه سرمایه روان-شناختی لوتانز و همکاران (۲۰۰۷)، پرسشنامه سبک زندگی میلر و اسمیت (۲۰۰۲) استفاده شد. داده ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندگانه تحلیل شد. نتایج نشان داد که بین سلامت روان با سرمایه روان شناختی رابطه معناداری وجود داشت (p<۰/۰۱). بین سلامت روان با سبک های زندگی رابطه معناداری وجود داشت (p<۰/۰۱). نتایج تحلیل رگرسیون نیز نشان داد سرمایه روان شناختی و سبک زندگی در پیش بینی سلامت روان، سهم دارند و ۴۲ درصد از واریانس سلامت روان دانشجویان را تبیین کردند. بر اساس یافته های این پژوهش، می توان نتیجه گرفت که سرمایه روان شناختی و سبک های زندگی، متغیرهای پیش بین معنادار و موثری برای سلامت روان دانشجویان به شمار می روند. تقویت این مولفه ها می تواند به عنوان یک راهبرد کاربردی در برنامه ریزی های بهداشت روان و ارتقای کیفیت زندگی این قشر از جامعه مد نظر قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

سبک های زندگی ، سرمایه روان شناختی ، سلامت روان