شناسایی و اولویت بندی موانع تحقق عدالت آموزشی در استان آذربایجان غربی

پژوهش حاضر به شناسایی و اولویت بندی موانع تحقق عدالت آموزشی در استان آذربایجان غربی پرداخته و در آن از رویکرد ترکیبی (کیفی-کمی) استفاده شده است. مشارکت کنندگان در بخش کیفی و کمی، اساتید دانشگاه های استان آذربایجان غربی، معلمان باتجربه بیش از ده سال سابقه ی کار و مدیران مدارس با بیش از هفت سال سابقه از میان شهر ارومیه بودند. روش نمونه گیری در بخش کیفی، بصورت عمدی و در بخش کمی، هدفمند از نوع فرد ماهر بود. تعداد نمونه در بخش کیفی ۲۶ و در بخش کمی ۵۰ نفر با مصاحبه نیمه ساختاریافته بررسی شدند. جهت اعتبار از روش لاوشه و اعتمادپذیری با روش Lincoln و Guba استفاده شد. با بررسی مصاحبه ها و ایجاد واحدهای معنایی، زیرمقوله ها و مقوله های اصلی در ارتباط با شناسایی و اولویت بندی موانع تحقق عدالت آموزشی، تمامی زیرمقوله ها در هفت مقوله ی اصلی موانع فرهنگی-اجتماعی، موانع سیاسی، موانع قانونی، موانع نهادی و ساختاری، موانع مالی و اقتصادی، موانع فناوری و موانع آموزشی و دانشی قرار گرفتند. از دیدگاه مشارکت کنندگان تحقیق، موانع آموزشی و دانشی دارای بالاترین میانگین و در راس موانع تحقق عدالت آموزشی کشور است. موانع مالی و اقتصادی دارای دومین رتبه میانگین بوده است. همچنین از دیدگاه مشارکت کنندگان، باید برای تحقق عدالت آموزشی، در پی رفع موانع مالی و اقتصادی نیز برآمد. میانگین سایر موانع تحقق عدالت آموزشی نشان می دهد که موانع فرهنگی-اجتماعی، موانع قانونی، موانع سیاسی، موانع نهادی و ساختاری و موانع فناوری به ترتیب بالاترین نقش را در عدم تحقق عدالت آموزشی کشور از دیدگاه مشارکت کنندگان تحقیق داشته اند.

کلیدواژه ها:

عدالت آموزشی ، اولویت بندی ، موانع ، آذربایجان غربی