بررسی تفاوت رویکردهای معلم محور و دانش آموز محور در اروپا و آسیا

نظام های آموزشی در جهان بر اساس مبانی فلسفی، اجتماعی و فرهنگی متفاوتی شکل گرفته اند و این تفاوت ها به ویژه در نوع رویکرد آموزشی نمود پیدا میکند. دو رویکرد اصلی در ادبیات تعلیم و تربیت معاصر، رویکرد معلم محور و رویکرد دانش آموز محور است. کشورهای اروپایی در دهه های اخیر به سمت تقویت الگوهای دانش آموز محور حرکت کرده اند، در حالی که بسیاری از کشورهای آسیایی همچنان ساختارهای معلم محور را حفظ کرده اند، هرچند اصلاحاتی در این زمینه صورت گرفته است. پژوهش حاضر با هدف بررسی و مقایسه این دو رویکرد در بستر نظام های آموزشی اروپا و آسیا انجام شده است. روش پژوهش توصیفی تحلیلی و مبتنی بر مطالعه اسناد، مقالات علمی و پژوهش های داخلی و خارجی است. یافته ها نشان میدهد که در اروپا تاکید بر یادگیری فعال، مهارت های تفکر انتقادی، استقلال یادگیرنده و مشارکت در فرایند آموزش است، در حالی که در بسیاری از کشورهای آسیایی تمرکز بر انتقال دانش، اقتدار معلم و ساختار منظم کلاس درس مشاهده میشود. با این حال، روندهای جدید در آسیا نیز به سمت تلفیق عناصر دانش آموز محور در حال حرکت است. نتایج نشان میدهد که تفاوت ها نه تنها ناشی از سیاست های آموزشی بلکه متاثر از فرهنگ، ساختار اجتماعی و نگرش به یادگیری است. در پایان پیشنهاداتی برای بهبود و تلفیق موثر این دو رویکرد ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

رویکرد معلم محور ، رویکرد دانش آموز محور ، نظام آموزشی اروپا ، نظام آموزشی آسیا ، مقایسه تطبیقی ، تعلیم و تربیت تطبیقی