نقش هوش مصنوعی در تحول محیط های یادگیری تطبیقی و تعاملی در مدارس

هوش مصنوعی به عنوان یکی از پیشروترین فناوری های عصر دیجیتال، توانسته است رویکردهای آموزشی را دگرگون سازد و زمینه ساز یادگیری هوشمند و شخصی سازی شده شود. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش و تاثیر کاربردهای هوش مصنوعی در ایجاد محیط های یادگیری تطبیقی و پویا برای معلمان و دانش آموزان انجام گرفته است. روش تحقیق به صورت توصیفی–تحلیلی طراحی شد و داده ها از طریق پرسشنامه و مصاحبه های نیمه ساختاریافته گردآوری گردید. داده های کمی با استفاده از نرم افزار SPSS و داده های کیفی از طریق تحلیل محتوای استقرایی مورد بررسی قرار گرفتند.نتایج نشان داد که بهره گیری از هوش مصنوعی می تواند کیفیت فرآیند یاددهی–یادگیری را از طریق ارائه بازخوردهای دقیق، مسیرهای آموزشی متناسب با نیاز هر دانش آموز، افزایش مشارکت و کاهش فشار کاری معلمان به طور چشمگیری ارتقا دهد. با این حال، موانعی همچون کمبود مهارت های تخصصی در میان معلمان، دغدغه های اخلاقی و چالش های مربوط به حفظ حریم خصوصی داده ها، از جمله محدودیت های اجرای موثر این فناوری هستند.در نهایت، پژوهش پیشنهاد می کند که سیاست گذاران آموزشی با برنامه ریزی راهبردی، آموزش معلمان و توسعه زیرساخت های فناورانه، زمینه بهره گیری پایدار و مسئولانه از هوش مصنوعی در نظام آموزشی را فراهم کنند تا مسیر حرکت به سوی آموزش هوشمند و یادگیری پویا هموار شود.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، یادگیری تطبیقی ، آموزش هوشمند ، شخصی سازی یادگیری ، فناوری آموزشی ، مدیریت آموزشی.