چگونه توانستم عدم تمرکز و بی دقتی بعضی از دانش آموزان کلاسم را برطرف کنم؟

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 31

فایل این مقاله در 19 صفحه با فرمت PDF و WORD قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

COESEFOI01_125

تاریخ نمایه سازی: 2 خرداد 1405

چکیده مقاله:

در سال تحصیلی جاری، در کلاس پنجم ابتدایی مدرسه جانبازان انقلاب اسلامی شهرستان بجنورد با تعداد ۳۱ دانش آموز، متوجه شدم که بخشی از دانش آموزان به دلیل بی توجهی و عدم تمرکز کافی در کلاس، در یادگیری مفاهیم درسی با مشکل مواجه هستند و این مسئله موجب افت کیفیت یادگیری و کاهش مشارکت آن ها در فعالیت های کلاسی می شد. بی توجهی و حواس پرتی دانش آموزان می تواند ناشی از عوامل متعددی از جمله محیط آموزشی، عدم انگیزه، روش های تدریس غیر فعال، طولانی بودن زمان تدریس و نبود راهکارهای فعال سازی ذهنی باشد. هدف از این اقدام پژوهی، شناسایی دلایل بی توجهی و عدم تمرکز برخی دانش آموزان و ارائه راهکارهای عملی و موثر برای افزایش دقت، تمرکز و مشارکت آن ها در کلاس بود. برای این منظور، ابتدا با استفاده از مشاهده مستمر کلاس، یادداشت برداری از رفتارهای دانش آموزان و ثبت میزان مشارکت آن ها در فعالیت های درسی و گروهی، اطلاعات اولیه جمع آوری شد (شواهد شماره ۱). سپس با تحلیل دقیق این مشاهدات، دانش آموزانی که بیشترین بی توجهی و حواس پرتی را داشتند شناسایی شدند و الگوهای رفتاری آن ها مشخص شد. با توجه به محدودیت توانایی دانش آموزان برای تکمیل پرسشنامه، تمرکز بر راهکارهای عملی و فعالیت های فعال سازی ذهنی قرار گرفت. این راهکارها شامل استفاده از فعالیت های گروهی کوتاه، بازی های ذهنی و حرکتی، تقسیم کلاس به گروه های کوچک، زمان بندی مناسب برای استراحت ذهنی و ارائه بازخوردهای تشویقی مستمر بود. در طول اجرای این برنامه ها، میزان توجه و دقت دانش آموزان به طور مستمر مشاهده و ثبت شد و تغییرات رفتاری و عملکردی آن ها تحلیل گردید. نتایج نشان داد که استفاده از راهکارهای عملی، متنوع و کوتاه مدت به طور قابل توجهی باعث افزایش تمرکز، مشارکت و دقت دانش آموزان در کلاس درس شد. همچنین، دانش آموزان نه تنها در یادگیری مفاهیم درسی پیشرفت کردند، بلکه انگیزه و علاقه آن ها به فعالیت های کلاسی نیز به شکل چشمگیری افزایش یافت. این تجربه نشان داد که با برنامه ریزی دقیق، اجرای راهکارهای فعال و تعامل مستمر معلم با دانش آموزان، می توان به صورت ملموس و پایدار مشکل بی توجهی و عدم تمرکز در دانش آموزان پایه پنجم ابتدایی را کاهش داد.این اقدام پژوهی با تاکید بر روش های عملی و اجرایی، تحلیل رفتاری دانش آموزان و ثبت دقیق تغییرات عملکردی آن ها، می تواند به عنوان مدلی قابل استفاده برای سایر کلاس ها و معلمان در مدارس ابتدایی جهت ارتقای کیفیت یادگیری و بهبود تمرکز و دقت دانش آموزان مطرح شود.

نویسندگان

مریم کنعانی

نویسنده