چشم انداز آموزش شهروند هوشمند برای توسعه پایدار در آموزش و پرورش

هدف: این پژوهش با هدف تبیین چشم انداز آموزش شهروند هوشمند در راستای تحقق اهداف توسعه پایدار در نظام آموزش و پرورش و ارائه چارچوبی مفهومی برای آن انجام شده است.روش مطالعه حاضر از نوع کیفی و با استفاده از روش تحلیل مضمون و مطالعه اسنادی صورت گرفته است. با مرور نظام مند ادبیات پژوهش در حوزه شهروندی هوشمند، آموزش و پرورش و توسعه پایدار، مولفه های کلیدی استخراج و چارچوب مفهومی طراحی شد.یافته ها یافته ها نشان می دهد که آموزش شهروند هوشمند برای توسعه پایدار، تلفیقی از سه حوزه «سواد دیجیتال»، «مسئولیت پذیری اجتماعی-زیست محیطی» و «مهارت های تفکر انتقادی و حل مسئله» است. تحقق این چشم انداز مستلزم بازنگری در محتوای برنامه های درسی، توانمندسازی معلمان، به کارگیری فناوری های نوین آموزشی و ایجاد محیط های یادگیری مشارکتی و پروژه محور است. یک چارچوب پیشنهادی شامل چهار بعد اصلی شناختی، مهارتی، نگرشی و فناورانه ارائه گردید در نتیجه به منظور حرکت به سمت جامعه ای پایدار، نظام آموزش و پرورش باید تربیت شهروندان هوشمند را که قادر به استفاده مسئولانه از فناوری، درک پیچیدگی های مسائل شهری و مشارکت فعال در حل چالش های پایدار هستند، در سرلوحه اهداف خود قرار دهد. این مقاله راهبردهای عملی برای گنجاندن این چشم انداز در سیاست ها و برنامه های آموزشی پیشنهاد می دهد.

کلیدواژه ها:

شهروند هوشمند ، توسعه پایدار ، آموزش و پرورش ، سواد دیجیتال ، برنامه درسی