بررسی نقش سبک های فرزندپروری در پیش بینی خلاقیت دانش آموزان

خلاقیت یا آفرینندگی، به معنای پدید آوردن چیزی از چیز دیگر به گونه ای منحصر فرد و تولید یک ایدهی جدید و منحصر بفرد میباشد. به عبارتی، خلاقیت توانایی شکل دادن به ترکیب تازهای از نظرات یا ایده ها برای رسیدن به یک نیاز یا تحقق یک هدف می باشد. یکی از عواملی که به احتمال زیاد در ایجاد و گسترش خلاقیت و تفکر خلاق فرزندان نقش دارد، شیوه های تربیتی و یا «سبکهای فرزندپروری» خانواده است. سبکهای فرزندپروری به عنوان کارکرد کنترلی والدین معرفی شده و به سه نوع سهل گیرانه، مستبدانه و مقتدرانه تقسیم می شود. در سبک سهلگیرانه، والدین نظارت و کنترل کافی بر روی تربیت فرزندان ندارند و به نوعی اهمال کارانه عمل می کنند؛ اما در سبک مستبدانه به شکل دیکتاتوری، کنترل شدید بر رفتار و عملکرد فرزند خود دارند. در سبک مقتدرانه، والدین روابط نزدیک و گرم و صمیمی با فرزند خود دارند و تکنیکهای کنترل سازگار و استقلال مناسب را اعمال میکنند. تحقیق حاضر با هدف، "بررسی نقش سبک های فرزندپروری در پیش بینی خلاقیت دانش آموزان ارومیه"، انجام گرفت. در کلیات تحقیق، مبانی نظری یا ادبیات تحقیق، روششناسی تحقیق و تجزیه و تحلیل داده ها مورد بررسی قرار گرفت. در این تحقیق، ابتدا به خلاصهی یافتههای تحقیق و همچنین تبیین آنها پرداخته شده و سپس نتایج حاصل با یافتههای سایر مطالعات مشابه مورد مقایسه قرار گرفته و در پایان پس از ذکر محدودیتها، پیشنهادهای کاربردی و پژوهشی با توجه به یافتههای تحقیق، ارائه گردیده است.