بررسی راهبردهای موثر در افزایش درگیری تحصیلی و تاثیرات آن بر یادگیری عمیق دانش آموزان

در دنیای معاصر که مدارس با چالش های متعددی همچون افت انگیزش، کاهش پایداری توجه، یادگیری سطحی و نابرابری های آموزشی مواجه اند، موضوع درگیری تحصیلی (Academic Engagement) به یکی از مولفه های بنیادین در موفقیت آموزشی دانش آموزان بدل شده است. پژوهشگران حوزه تعلیم وتربیت معتقدند که درگیری تحصیلی نه تنها یک ویژگی فردی وابسته به انگیزه یا علاقه دانش آموز نیست، بلکه یک فرآیند چندبعدی و پویا است که تحت تاثیر عوامل مدرسه، ویژگی های یادگیرنده، روش های تدریس، محیط یادگیری، کیفیت روابط میان فردی و حتی شرایط اجتماعی فرهنگی خانواده قرار دارد. اهمیت این مفهوم زمانی بیشتر برجسته می شود که بدانیم یادگیری عمیق، تفکر خلاق، توانایی تحلیل مسائل و حتی پایداری موفقیت تحصیلی در گرو میزان مشارکت شناختی، رفتاری و عاطفی دانش آموز در جریان یادگیری است. درگیری تحصیلی در ادبیات پژوهشی معمولا در سه بعد اصلی درگیری رفتاری، درگیری شناختی و درگیری عاطفی بررسی می شود. درگیری رفتاری به میزان مشارکت آشکار دانش آموز در وظایف آموزشی، حضور فعال در کلاس، انجام تکالیف و رعایت نظم اشاره دارد. درگیری شناختی میزان تلاش ذهنی، پردازش عمیق مطالب، استفاده از راهبردهای فراشناختی و ماندگاری یادگیری را دربر می گیرد. درگیری عاطفی نیز به احساسات مثبت نسبت به مدرسه، معلم، درس و تجربه یادگیری مربوط می شود. ترکیب این سه بعد، زمینه ساز یادگیری عمیق است؛ یادگیری ای که فراتر از حفظیات کوتاه مدت بوده و به درک مفاهیم، توانایی انتقال آموخته ها به موقعیت های جدید، حل مسئله و ساخت دانش شخصی منجر می شود. در این پژوهش که به شیوه مروری و با مطالعه کتابخانه ای و مراجعه به مقاله ها و تحقیق های چاپ شده و مطالب دیجیتالی گرد آوری شده است و سعی بر آن شده که به بررسی راهبردهای موثر در افزایش درگیری تحصیلی و تاثیرات آن بر یادگیری عمیق دانش آموزان پرداخته شود. نتایج به دست آمده حاکی از آن است که تقویت درگیری تحصیلی از طریق روش های فعال، نوآورانه و تعاملی، به طور مستقیم موجب ارتقای یادگیری عمیق، پردازش شناختی سطح بالا و تجربه معنادار یادگیری در دانش آموزان می شود.

کلیدواژه ها:

درگیری تحصیلی ، دانش آموزان ، یادگیری ، آموزش ، آموزش