نقش تاب آوری و سبک های مقابله ای در پیش بینی کیفیت زندگی بیماران مبتلا به بیماری های مزمن.

زمینه و هدف: بیماری های مزمن به یکی از مهم ترین مشکلات بهداشتی جهان تبدیل شده اند که تاثیر قابل توجهی بر کیفیت زندگی بیماران دارند. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش تاب آوری و سبک های مقابله ای در پیش بینی کیفیت زندگی بیماران مبتلا به بیماری های مزمن انجام شد.روش: این پژوهش توصیفی-همبستگی بر روی ۳۸۴ بیمار مبتلا به بیماری های مزمن که به روش نمونه گیری طبقه ای تصادفی انتخاب شده بودند، اجرا گردید. داده ها با استفاده از پرسشنامه تاب آوری کانر-دیویدسون (CD-RISC)، پرسشنامه سبک های مقابله ای (CSQ) و پرسشنامه کیفیت زندگی SF-۳۶ جمع آوری شد. برای تحلیل داده ها از مدل سازی معادلات ساختاری (SEM) استفاده شد.یافته ها: نتایج نشان داد که تاب آوری (β=۰.۵۲, p<۰.۰۰۱) و سبک های مقابله ای سازگارانه (β=۰.۴۱, p<۰.۰۰۱) به طور مثبت و معناداری کیفیت زندگی را پیش بینی می کنند، در حالی که سبک های مقابله ای ناسازگارانه (β=-۰.۳۸, p<۰.۰۰۱) به طور منفی کیفیت زندگی را پیش بینی می نمایند. مدل پیشنهادی ۵۸ درصد از واریانس کیفیت زندگی را تبیین کرد (R²=۰.۵۸).نتیجه گیری: بر اساس یافته ها، تاب آوری و سبک های مقابله ای پیش بین های معنادار کیفیت زندگی در بیماران مبتلا به بیماری های مزمن هستند. توصیه می شود مداخلات روان شناختی با تمرکز بر ارتقای تاب آوری و ترویج راهبردهای مقابله ای سازگارانه در پروتکل های درمانی مدیریت بیماری های مزمن گنجانده شوند.

کلیدواژه ها:

تاب آوری ، سبک های مقابله ای ، کیفیت زندگی ، بیماری های مزمن ، مداخلات روان شناختی