نقش سیستم های هوش مصنوعی و فناوری های کامپیوتر در بهبود مدیریت کلاس و بازخورد آموزشی

هدف اصلی پژوهش حاضر، تبیین و واکاوی نقش سیستم های هوش مصنوعی و فناوری های نوین کامپیوتری در ارتقای شاخص های مدیریت کلاس درس و فرآیندهای بازخورد آموزشی است تا چالش های سنتی تعامل میان معلم و دانش آموز مرتفع گردد. این مطالعه با بهره گیری از رویکرد کیفی و روش توصیفی-تحلیلی انجام شده و داده های مورد نیاز آن از طریق بررسی اسناد بالادستی، متون تخصصی معتبر و تحلیل تجارب زیسته در محیط های آموزشی هوشمند گردآوری شده است. مدل تحلیل مطالب در این تحقیق مبتنی بر الگوی ساختارگرایی دیجیتال و تحلیل محتوای متون مرتبط با تکنولوژی های آموزشی (EdTech) است که با نگاهی سیستمی به بررسی اثرات متقابل ابزارهای فناورانه بر رفتارهای کلاسی می پردازد. یافته های پژوهش نشان می دهد که به کارگیری الگوریتم های یادگیری ماشین و تحلیل داده های کلان (Big Data) به معلمان اجازه می دهد تا با پیش بینی الگوهای رفتاری، مدیریتی پیشگیرانه و شخصی سازی شده را در کلاس اعمال کنند. نتایج به دست آمده حاکی از آن است که سیستم های هوش مصنوعی با ارائه بازخوردهای آنی، دقیق و مستمر، نه تنها باعث افزایش انگیزه و درگیری تحصیلی دانش آموزان می شوند، بلکه بار اداری معلمان را کاهش داده و دقت در ارزیابی های تکوینی را به شکل معناداری بهبود می بخشند. در نهایت، استفاده از پلتفرم های هوشمند به عنوان بازوی کمکی مدیریت، منجر به ایجاد محیطی پویا، عدالت محور و بهینه برای تحقق اهداف یادگیری در عصر دیجیتال می گردد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، مدیریت کلاس ، بازخورد آموزشی ، فناوری کامپیوتر ، یادگیری شخصی سازی شده.