تاثیر آموزش مهارت های خودتنظیمی یادگیری بر کاهش فرسودگی تحصیلی دانش آموزان دبستان

این پژوهش با هدف بررسی و تحلیل تاثیر آموزش مهارت های خودتنظیمی بر کاهش فرسودگی تحصیلی دانش آموزان دوره ابتدایی به روش کتابخانه ای و تحلیلی صورت گرفته است. فرسودگی تحصیلی به عنوان یک وضعیت روان شناختی آسیب زا شامل خستگی عاطفی، نگرش بدبینانه نسبت به تکالیف و افت احساس کفایت تحصیلی است که می تواند مسیر رشد کودکان را در سنین پایه مختل سازد. یافته های حاصل از بررسی اسناد، نظریه ها و پژوهش های پیشین نشان می دهد که دانش آموزان برخوردار از راهبردهای خودتنظیمی (مانند هدف گذاری، مدیریت زمان، پایش ذهنی و ارزیابی فرایند یادگیری)، به دلیل تسلط بیشتر بر فرآیندهای شناختی و فراشناختی خود، با تنش های تحصیلی کمتری مواجه شده و ظرفیت تاب آوری بالاتری در برابر فشارهای آموزشی دارند. نتایج این پژوهش تبیین می کند که آموزش سیستماتیک مهارت های خودتنظیمی، منجر به کاهش مولفه های فرسودگی و ارتقای بهزیستی روان شناختی در محیط های آموزشی می گردد. در نهایت، راهکارهایی جهت تلفیق این آموزش ها در برنامه درسی ملی برای بهبود کیفیت یادگیری ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

خودتنظیمی یادگیری ، فرسودگی تحصیلی ، دانش آموزان ابتدایی ، بهزیستی روان شناختی ، تاب آوری تحصیلی ، آموزش فراشناختی