تحلیل نظامند تجارب معلمان از نحوه برخورد وایجاد ارتباط اولیه با دانش آموزان کلاس اول ابتدایی

ورود به پایه اول ابتدایی، نقطه عطفی در زیست جهان کودک است که نگرش آینده او را نسبت به یادگیری و نهاد مدرسه شکل می دهد. پژوهش حاضر با هدف واکاوی و توصیف عمیق تجربیات زیسته معلمان مجرب از فرآیند برقراری ارتباط اولیه، شناسایی چالش ها و استخراج راهبردهای عملی در برخورد با نوآموزان انجام شد. این تحقیق با رویکرد کیفی و روش پدیدارشناسی توصیفی انجام گرفت. داده ها از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته با ۱۰ نفر از معلمان مجرب پایه اول که به روش نمونه گیری هدفمند انتخاب شده بودند، گردآوری شد. تحلیل داده ها به روش تحلیل مضمون (تماتیک) و با استفاده از کدگذاری باز و محوری صورت گرفت تا اشباع نظری حاصل شود. تحلیل تجارب معلمان منجر به استخراج ۷ مضمون اصلی شد. یافته ها نشان داد که «بازآفرینی فضای فیزیکی و روانی کلاس» و «بازی وارسازی فعالیت ها» نقشی کلیدی در کاهش اضطراب اولیه دارند. همچنین، «پیوند عاطفی مثبت و برخورد گرم معلم» در کنار «مدیریت مشارکتی نظم کلاس»، بستری امن برای تقویت اعتمادبه نفس و غلبه بر ترس های محیطی فراهم می کند. علاوه بر این، «هم سویی با خانواده» و «درک تفاوت های فردی نوآموزان»، فرآیند جامعه پذیری و سازگاری با محیط جدید را تسریع می بخشد. نتایج پژوهش نشان می دهد که معلم کلاس اول بیش از یک مدرس، در نقش «تسهیل گر رشد عاطفی» و «مدیر فضای روانی-اجتماعی» عمل می کند. موفقیت در این مرحله در گرو ایجاد یک اکوسیستم امن آموزشی است که در آن «ارتباط عاطفی» پیش نیاز «آموزش شناختی» محسوب می شود. پیشنهاد می گردد کارگاه های مهارت افزایی بر اساس تجارب زیسته معلمان موفق برای معلمان تازه کار طراحی و اجرا شود.

کلیدواژه ها:

تجارب زیسته معلمان ، ارتباط اولیه معلم-دانش آموز ، پایه اول ابتدایی ، پدیدارشناسی