بررسی تجارب والدین از ارتباط با مدرسه در دوره ابتدایی

ارتباط موثر بین مدرسه و خانواده در دوره ابتدایی، به عنوان سنگ بنای پیشرفت تحصیلی و رشد همه جانبه دانش آموزان شناخته می شود. پژوهش های متعددی بر تاثیر مثبت مشارکت والدین بر عملکرد تحصیلی، کاهش مشکلات رفتاری و افزایش انگیزه یادگیری تاکید کرده اند. با این حال، در عمل، این ارتباط اغلب با چالش هایی مواجه است. مطالعه حاضر با هدف بررسی عمیق و کیفی «تجارب زیسته والدین» از ارتباط با مدرسه در دوره ابتدایی طراحی شد. این پژوهش به دنبال شناخت موانع، فرصت ها، درک و احساسات والدین از این تعامل و ارائه راهکارهایی مبتنی بر تجارب آنان است. روش پژوهش حاضر کیفی و از نوع پدیدارشناسی توصیفی است. مشارکت کنندگان را والدین دانش آموزان دوره ابتدایی با حداقل یک سال تجربه تعامل با مدرسه تشکیل دادند که با روش نمونه گیری هدفمند و تکنیک گلوله برفی انتخاب شدند. داده ها از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته عمیق گردآوری و با استفاده از روش تحلیل مضمون تجزیه و تحلیل شدند. رعایت اصول اخلاقی شامل رضایت آگاهانه و محرمانگی اطلاعات، و اعتباریابی یافته ها از طریق بازبینی توسط اعضا و همتایان مورد تاکید قرار گرفت. یافته ها منجر به شکل گیری مقوله هسته ای «فرسایش ارتباط سه جانبه: کشاکش میان آرمان هم پیمانی و واقعیت موانع ساختاری و نگرشی» و چهار مقوله محوری شامل «چالش ها و موانع»، «انگیزه ها و نیازها»، «پیامدها و تاثیرات» و «راهکارهای بهبود» گردید. انتظار می رود یافته های این مطالعه، درک غنی تری از پویایی ارتباط خانه و مدرسه ارائه داده و مبنایی برای طراحی مداخلات موثر در راستای تقویت این مشارکت حیاتی باشد.

کلیدواژه ها:

ارتباط خانه و مدرسه ، دوره ابتدایی ، تجارب والدین ، پژوهش کیفی ، پدیدارشناسی