مدل یابی معادلات ساختاری اعتیاد به شبکه های اجتماعی براساس انزوای اجتماعی و تعارض والد-فرزند با نقش میانجی سبک های فرزند پروری

هدف از پژوهش حاضر مدل یابی معادلات ساختاری اعتیاد به شبکه های اجتماعی بر اساس انزوای اجتماعی و تعارض والد- فرزند با نقش میانجی سبک های فرزندپروری می باشد. طرح پژوهش حاضر از بعد هدف، بنیادی و از نظر جمع آوری داده ها به صورت توصیفی از نوع مدلسازی معادلات ساختاری می باشد. جامعه این پژوهش شامل تمامی دانش آموزان دبیرستانی دختر در شهرستان داراب است که در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ در مدارس متوسطه دوم مشغول به تحصیل هستند. نمونه پژوهش را تعداد ۳۱۲ نفر از دانش آموزان دبیرستانی دختر در شهرستان داراب از طریق نمونه گیری خوشه ای تشکیل می دهند. به منظور جمع آوری اطلاعات پژوهش از پرسش نامه اعتیاد به شبکه های اجتماعی خواجه احمدی و همکاران (۱۳۹۵)، پرسش نامه انزوای اجتماعی چلپی و امیرکافی (۱۳۸۳)، پرسشنامه تعارض والد-فرزند فاین، مورلند و شوبل(۱۹۸۳) و پرسشنامه سبک های فرزندپروری بامریند دیانا بامریند(۱۹۷۳) استفاده شد. به منظور تجزیه و تحلیل اطلاعات و نشان دادن چگونگی وضعیت متغیرهای پژوهش، در سطح توصیفی از شاخص های میانگین و انحراف معیار استفاده شد. در سطح استنباطی، چون هدف از پژوهش آزمودن مدل رابطه بین متغیرها می باشد، از ضریب همبستگی، معادلات ساختاری و تحلیل مسیر، برای بررسی اثرهای مستقیم و غیرمستقیم متغیرها استفاده شد. کلیه ی تحلیل های آماری با استفاده از بسته های آماری برای علوم اجتماعی SPSS۲۶ و AMOS انجام شد. نتایج پژوهش نشان داد که انزوای اجتماعی و تعارض والد- فرزند با نقش میانجی سبکهای فرزندپروری با اعتیاد به شبکه های اجتماعی ارتباط معناداری دارند.

کلیدواژه ها:

اعتیاد به شبکه های اجتماعی ، انزوای اجتماعی ، تعارض والد-فرزند ، شبک های فرزند پروری