سیاست های هوش مصنوعی در مدارس: راهنمایی برای معلمان و دانش آموزان

ورود فناوری های نوین، به ویژه هوش مصنوعی (AI)، تحولی بنیادین در نظام های آموزشی ایجاد کرده است. این پژوهش با هدف تحلیل سیاست گذاری های هوش مصنوعی در مدارس و ارائه راهنمایی های عملی برای معلمان و دانش آموزان انجام شده است. روش تحقیق، توصیفی-تحلیلی و از نوع مروری است که با گردآوری اطلاعات از همایش های بین المللی و ملی معتبر صورت گرفته است. یافته ها نشان می دهد که هوش مصنوعی با شخصی سازی یادگیری و اتوماسیون فرآیندها، پتانسیل بالایی برای ارتقای کیفیت آموزش دارد. با این حال، چالش هایی نظیر شکاف دیجیتال، نگرش های ناهمگون معلمان و نیاز به چارچوب های اخلاقی، نیازمند تدوین سیاست های دقیق است. نتیجه گیری حاکی از آن است که موفقیت در ادغام هوش مصنوعی، مستلزم توسعه چارچوب های استفاده مسئولانه، بازنگری در نگرش معلمان و یکپارچه سازی فناوری با روش های نوین تدریس است. این مقاله با ارائه یک چارچوب نظری-عملیاتی، نقشه راهی برای سیاست گذاران آموزشی ترسیم می کند.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی در آموزش ، مدارس هوشمند ، نگرش معلمان ، استفاده مسئولانه از هوش مصنوعی ، روش های نوین تدریس