ارزیابی اثرات مکانیکی و انرژی بر مدیریت ترافیک بر کیفیت عملکرد سیستم های حرکتی در بافت شهری

با افزایش روزافزون ترافیک در مناطق شهری، بهینه سازی مدیریت ترافیک به یکی از ابزارهای کلیدی در ارتقای کیفیت عملکرد سیستم های حرکتی و کاهش مصرف انرژی تبدیل شده است. در این پژوهش، اثرات مکانیکی و انرژی بر ناشی از سیاست های مختلف مدیریت ترافیک شامل کنترل چراغ های راهنمایی، محدودیت های سرعت، مسیرهای یک طرفه و تخصیص هوشمند مسیر بر رفتار حرکتی وسایل نقلیه و بازدهی سیستم های مکانیکی آن ها مورد بررسی قرار گرفته است. تمرکز اصلی تحقیق بر تحلیل دینامیک توقف–حرکت، مصرف سوخت، سایش قطعات مکانیکی (مانند سیستم ترمز و گیربکس)، و تغییرات دمایی موتور در شرایط ترافیکی مختلف بوده است. جهت ارزیابی، از مدل سازی دینامیکی خودرو در نرم افزارهای شبیه سازی، داده های تجربی مربوط به مصرف انرژی در شرایط واقعی ترافیکی، و تحلیل آماری بر پایه سناریوهای مدیریت ترافیک شهری بهره گرفته شده است. نتایج نشان می دهد که برخی راهکارهای مدیریتی نه تنها منجر به کاهش ازدحام و کاهش زمان سفر می شوند، بلکه با کاهش دفعات توقف و شتاب گیری های ناگهانی، موجب کاهش مصرف سوخت، بهبود راندمان سیستم های مکانیکی خودرو و افزایش طول عمر قطعات می گردند. این یافته ها می تواند به عنوان مبنایی برای تصمیم گیری در حوزه سیاست گذاری شهری، طراحی خودروهای شهری و برنامه ریزی انرژی در حمل ونقل شهری مورد استفاده قرار گیرد. تاکید بر نگاه میان رشته ای میان مهندسی مکانیک و مدیریت شهری از نقاط قوت این مطالعه به شمار می آید.

کلیدواژه ها:

مدیریت شهری ، ترافیک ، شهرسازی ، کیفیت زندگی ، شهرداری