شناسایی ریسک های فنی، قراردادی و حقوقی ورود پتروشیمی ها به توسعه بالا دست جهت تامین خوراک

ریسک به مفهوم نا اطمینانی نسب به آینده و امکان انحراف نامطلوب واقعیات از آنچه مورد انتظار است، مفهومی مجرد نیست، بلکه امری واقعی است. به این معنی که مستقل از شناخت و ذهنیت ما وجود دارد و با پیامدهای اقتصادی نامطلوبش ما را تهدید می کند. کاهش شدت انواع ریسک ها و پیامدهای آن ها نیازمند تدوین برنامه ای جامع در سطح بنگاه های اقتصادی و اقتصاد ملی است به نحوی که به تامین امنیت فعالیت-های اقتصادی منتهی شود و روش های تدارک منابع مالی کافی برای مقابله با خسارات را نیز ارائه دهد. نگارنده در این پژوهش به شناسایی ریسک های فنی، قراردادی و حقوقی ورود پتروشیمی ها به توسعه ی بالا دست جهت تامین خوراک پرداخت. از دیدگاه نظری هر فعالیت اقتصادی همراه با درجه ای از ریسک است و ریسک به طور کامل حذف نمی شود. بر اساس نظریه های مالی، بین ریسک و بازده یک بده بستانی وجود دارد و هر چه ریسک یک دارایی یا پروژه بیش تر باشد، انتظار دریافت بازده ی بیش تر وجود دارد. البته لازم است، بین ریسک سیستماتیک و غیر سیستماتیک تفکیک قائل شد. ریسک سیستماتیک با کل بازار و اقتصاد در ارتباط است؛ ولی ریسک غیر سیستماتیک فارغ از تاثیرات بازار بوده است و به ویژگی های خود شرکت مربوط می شود.

کلیدواژه ها:

خوراک ، تامین ، بالا دست ، توسعه ، پتروشیمی ، حقوقی ، قراردادی ، فنی