تاثیر آموزش رسانه ای بر خودکارآمدی و مشارکت دیجیتال دانش آموزان ابتدایی

پیشرفت روزافزون فناوری های ارتباطی و اطلاعاتی، ساختار زوایای مختلف زندگی بشری به ویژه ابعاد تربیتی و آموزشی کودکان را با دگرگونی های عمیق و بنیادین مواجه ساخته است. در این میان، دانش آموزان مقطع ابتدایی به عنوان نسل بومیان دیجیتال، بیشترین زمان خود را در بسترهای مجازی سپری می کنند که این امر ضرورت مجهز ساختن آن ها به مهارت های تفکر انتقادی و سواد رسانه ای را دوچندان می کند. پژوهش حاضر با هدف بررسی جامع تاثیر آموزش رسانه ای بر خودکارآمدی و مشارکت دیجیتال دانش آموزان مقطع ابتدایی به روش مروری نظام مند انجام گرفته است. مبانی نظری این پژوهش بر پیوند میان مهارت های انتقادی مواجهه با پیام های رسانه ای، احساس توانمندی درونی و حضور فعال و مسئولانه در جامعه شبکه ای استوار است. یافته های حاصل از تحلیل ادبیات پژوهش و اسناد علمی نشان می دهد که طراحی و اجرای برنامه های منسجم آموزش رسانه ای در مدارس، نه تنها توانایی تحلیل و ارزیابی انتقادی محتوا را در کودکان تقویت می کند، بلکه باور آن ها به توانایی های خود یا همان خودکارآمدی را در مواجهه با چالش های فناورانه ارتقا می دهد. افزون بر این، آموزش های ساختاریافته به تغییر رفتار دانش آموزان از مصرف کنندگی انفعالی به سمت مشارکت دیجیتال سازنده، اخلاقی و جامعه پسند منجر می شود. برآیند بررسی ها مبین آن است که بومی سازی الگوهای بین المللی و تلفیق آن ها با نیازهای فرهنگی بومی، بستر مناسبی را برای پرورش شهروندان دیجیتال آگاه فراهم می آورد. در نهایت، توجه به توانمندسازی معلمان و به روزرسانی ابزارهای آموزشی به عنوان ارکان اصلی این فرآیند پیشنهاد می شود.

کلیدواژه ها:

آموزش رسانه ای ، خودکارآمدی ، مشارکت دیجیتال ، دانش آموزان ابتدایی ، شهروندی دیجیتال.