نقش آموزش مغزمحور در افزایش توجه، تمرکز و حافظه دانش آموزان ابتدایی

صدیقه عبادی،توسعه روزافزون علوم اعصاب تربیتی در سال های اخیر، بستری نوین برای بازنگری در روش های سنتی تدریس و یادگیری فراهم آورده است که تحت عنوان آموزش مغزمحور شناخته می شود. پژوهش حاضر با هدف بررسی جامع نقش آموزش مغزمحور در افزایش توجه، تمرکز و حافظه دانش آموزان مقطع ابتدایی به روش مروری تدوین گردید. این پژوهش با تحلیل و ترکیب یافته های بنیادی علوم شناختی و مطالعات تجربی پیشین، به تبیین اصول دوازده گانه یادگیری مبتنی بر مغز و کاربردهای عملی آن در طراحی محیط های آموزشی پرداخته است. یافته های حاصل از تحلیل ادبیات پژوهش نشان می دهد که همسوسازی محرک های آموزشی با ساختار زیستی و سیستم پردازش عصبی مغز، از طریق کاهش استرس های محیطی، غنی سازی محیط یادگیری و استفاده از تدریس چندحسی، به شکل معناداری کارکردهای اجرایی مغز از جمله توجه پایدار، تمرکز انتخابی و ظرفیت حافظه فعال و بلندمدت دانش آموزان ابتدایی را ارتقا می دهد. تعامل پویا میان هیجان و شناخت در این رویکرد، منجر به تقویت انعطاف پذیری عصبی و تسهیل شکل گیری ردپاهای حافظه پایدار می گردد. در نهایت، کاربرد راهبردهای علوم اعصاب تربیتی در مدارس ابتدایی نه تنها عملکرد تحصیلی را بهبود می بخشد، بلکه پویایی و انگیزه درونی برای یادگیری مادام العمر را افزایش می دهد. بر اساس نتایج این مرور سیستماتیک، بازطراحی برنامه های درسی و آموزش معلمان بر پایه اصول اعصاب شناختی به عنوان یک ضرورت استراتژیک در نظام آموزش و پرورش توصیه می شود. این امر پویایی شگرفی در ساختار کلاس ها پدید می آورد.

کلیدواژه ها:

آموزش مغزمحور ، توجه ، تمرکز ، حافظه ، دانش آموزان ابتدایی.