تاثیر فعالیت های علمی و پژوهشی مدرسه بر خلاقیت دانش آموزان ابتدایی

هدف از پژوهش حاضر، بررسی جامع تاثیر فعالیت های علمی، پژوهشی، فرهنگی و مکمل مدرسه بر میزان خلاقیت و رشد شخصیتی دانش آموزان مقطع ابتدایی است. این پژوهش با روش مطالعه مروری و کتابخانه ای به تحلیل اسناد، مقالات و پایگاه های داده معتبر داخلی و بین المللی پرداخته است. یافته های حاصل از تحلیل ادبیات پژوهش نشان می دهد که برنامه ریزی فرهنگی منسجم، طراحی فعالیت های پرورشی پویا، ایجاد اتمسفر شاد و تعاملی در کلاس درس و همچنین استفاده از روش های تدریس مبتنی بر پرسش گری و کاوشگری هدایت شده، نقش مستقیمی در کاهش اضطراب تحصیلی و شکوفایی استعدادهای پنهان کودکان دارند. مدارس ابتدایی که بسترهای مناسبی برای فعالیت های فوق برنامه، مسابقات علمی و تجارب پژوهشی فراهم می آورند، دانش آموزان را به تفکر واگرا، مدیریت هیجانات، مسئولیت پذیری اجتماعی و رفتارهای حامی محیط زیست سوق می دهند. معلمان به عنوان ارکان اصلی ایجاد انگیزه و تشویق، قادرند با مدیریت صحیح کلاس و کاهش سطح استرس، جرات ورزی علمی را در دانش آموزان تقویت کنند؛ امری که منجر به ارتقای مهارت های عمومی و آمادگی بالاتر برای حل مسائل پیچیده در آینده می شود. نتیجه گیری نهایی نشان می دهد که تلفیق رویکردهای پرورشی با ساختارهای مکمل آموزشی، مکمل یکدیگر در توسعه تفکر خلاق هستند و نظام آموزشی باید از رویکردهای حافظه محور به سمت رویکردهای پژوهش محور حرکت کند تا خلاقیت به شکلی پایدار در دانش آموزان نهادینه شود.

کلیدواژه ها:

فعالیت های علمی ، خلاقیت ، آموزش ابتدایی ، برنامه های پرورشی ، مدیریت کلاس.