بررسی تاثیر محیط روان شناختی کلاس بر نگرش دانش آموزان نسبت به یادگیری وآموزش مدرسه

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر مولفه های محیط روان شناختی کلاس درس بر نگرش دانش آموزان نسبت به فرآیندهای یادگیری و آموزش مدرسه انجام شده است. در این راستا، از روش پژوهش توصیفی-همبستگی استفاده شده و جامعه آماری شامل دانش آموزان مقطع متوسطه بوده که به روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای انتخاب گردیدند. ابزار جمع آوری داده ها پرسشنامه های استاندارد محیط کلاس و نگرش سنج یادگیری بود که روایی و پایایی آن ها مورد تایید قرار گرفت. جهت تحلیل داده ها از مدل سازی معادلات ساختاری (SEM) برای تبیین روابط علی میان متغیرها استفاده شد. یافته های پژوهش نشان می دهد که محیط های روان شناختی مثبت، شامل حمایت عاطفی معلم و تعاملات سازنده همسالان، همبستگی مثبت و معناداری با افزایش انگیزه درونی و بهبود نگرش دانش آموزان به آموزش دارند. نتایج حاکی از آن است که بهبود جو روانی کلاس می تواند به طور مستقیم ادراک دانش آموزان را از فضای آموزشی تغییر داده و منجر به ارتقای سطوح یادگیری عمیق در آنان گردد. در نهایت، پیشنهاد می شود معلمان با اتخاذ رویکردهای حمایتی، بستری مطلوب برای افزایش بهره وری آموزشی فراهم آورند.

کلیدواژه ها:

محیط روان شناختی کلاس ، نگرش به یادگیری ، فضای آموزشی ، انگیزه تحصیلی ، مدل سازی معادلات ساختاری.