تبیین نقش هوش مصنوعی در ارزشیابی آموزشی، بازخورد هوشمند و کیفیت یادگیری دانش آموزان

هدف از این پژوهش، تبیین نقش هوش مصنوعی در ارزشیابی آموزشی، ارائه بازخوردهای هوشمند و تاثیر آن بر کیفیت یادگیری دانش آموزان در مدارس مدرن است. روش تحقیق در این مطالعه به صورت مروری و با تحلیل کیفی منابع، اسناد علمی و پژوهش های انجام شده در حوزه فناوری های آموزشی و علوم تربیتی صورت گرفته است. یافته های تحقیق نشان داد که به کارگیری هوش مصنوعی در جریان تدریس، منجر به تغییر پارادایم از ارزشیابی های تراکمی به ارزشیابی های مستمر و انطباقی شده است. همچنین مشخص گردید که سیستم های بازخورد هوشمند با ارائه راهنمایی های آنی و شخصی سازی شده، مسیر یادگیری را برای هر دانش آموز منحصربه فرد کرده و مانع از تثبیت الگوهای یادگیری نادرست می شوند. علاوه بر این، استفاده از این فناوری در مدیریت کلاس و بازطراحی محتوای درسی، کیفیت یادگیری را از طریق افزایش درگیری ذهنی و تفکر انتقادی ارتقا داده است. نتیجه گیری پژوهش حاکی از آن است که هوش مصنوعی به عنوان یک دستیار هوشمند، با کاهش وظایف تکراری معلمان، فرصت بیشتری برای راهبری تربیتی فراهم کرده و با دموکراتیزه کردن بازخوردهای تخصصی، عدالت آموزشی و عمق یادگیری را بهبود می بخشد. برای بهره برداری بهینه، ضروری است که مدیران و معلمان با تغییر نگرش نسبت به فناوری، از پتانسیل های تحلیلی هوش مصنوعی برای مدیریت بهتر فرآیندهای آموزشی و سنجش دقیق شایستگی های دانش آموزان استفاده کنند تا محیطی پویا و باکیفیت برای رشد یادگیرندگان فراهم شود.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، ارزشیابی آموزشی ، بازخورد هوشمند ، کیفیت یادگیری