بازتعریف تعاملات کلاسی، بررسی رابطه بین کاهش اضطراب عملکرد و افزایش مشارکت داوطلبانه دانش آموزان

مشارکت کلاسی یکی از ارکان اصلی یادگیری فعال است که منجر به تعمیق دانش و افزایش مهارت های اجتماعی دانش آموزان می شود. با این حال، ترس از قضاوت، تمسخر و شکست، مانعی جدی بر سر راه بیان نظرات و پرسشگری دانش آموزان است. این پژوهش به بررسی تاثیر ایجاد فضای کلاسی مبتنی بر «امنیت روانی» و «بدون ترس از اشتباه» بر سطح مشارکت دانش آموزان می پردازد. نتایج نشان می دهد که وقوع خطا به عنوان فرصتی برای یادگیری و نه نقطه ضعف، باعث افزایش اعتماد به نفس، خلاقیت و تعامل سازنده در کلاس درس می شود. رویکرد حاکم بر این پژوهش مبتنی بر دیدگاه های تربیتی اسلام است که در آن خطا، پله ای برای ترقی و کمال انسان تلقی می شود.

کلیدواژه ها:

مشارکت کلاسی ، ترس از اشتباه ، یادگیری فعال ، اضطراب تحصیلی ، روانشناسی تربیتی