امنیت روانی در مدرسه متوسطه؛ تاثیر هماهنگی مواضع مدیر، معاون و معلم بر رفتار دانش آموز

امنیت روانی، زیربنای اصلی یادگیری موثر در دوره متوسطه است؛ دوره ای که دانش آموز در آن با بحران های هویت و حساسیت های اجتماعی مواجه است. هدف از این پژوهش، بررسی تاثیر هماهنگی میان مدیر، معاونان و دبیران بر ادراک دانش آموز از امنیت روانی و در نهایت، تغییرات رفتاری اوست. روش پژوهش توصیفی–تحلیلی بوده و با بررسی مدل های روان شناسی محیطی و مدیریت آموزشی انجام شده است. یافته ها نشان می دهد که «تناقض در گفتار یا کردار ارکان مدرسه»، منشا اصلی اضطراب دانش آموزان و بروز رفتارهای ناهنجار است. در مقابل، هم سویی مواضع کادر مدرسه در برخورد با انضباط، حمایت های عاطفی و انتظارات آموزشی، محیطی قابل پیش بینی و امن ایجاد می کند که منجر به کاهش رفتارهای پرخاشگرانه و افزایش اعتمادبه نفس دانش آموز می گردد. نتایج موید آن است که امنیت روانی، یک محصول سیستمی است که در سایه «وحدت رویه» میان مسئولان مدرسه حاصل می شود.

کلیدواژه ها:

امنیت روانی ، دوره متوسطه ، هماهنگی سازمانی ، رفتارهای دانش آموز ، مدیریت مدرسه.