تحلیل اثرات تملک و آزادسازی املاک واقع در طرح های تعریض معابر بر بهبود ظرفیت و عملکرد شریان های اصلی شهری

سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 81

فایل این مقاله در 17 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

EBUCONF30_164

تاریخ نمایه سازی: 31 اردیبهشت 1405

چکیده مقاله:

رشد شتابان شهرنشینی و افزایش روزافزون حجم تقاضا برای حمل ونقل، چالش های جدی برای ظرفیت و عملکرد شریان های اصلی شهری ایجاد کرده است. در مواجهه با این چالش ها، طرح های تعریض معابر به عنوان یکی از مداخلات رایج و متداول در حوزه مهندسی ترافیک و برنامه ریزی شهری، همواره مورد توجه مدیران شهری بوده اند. با این حال، اجرای موفقیت آمیز این طرح ها به شدت به فرایندهای پیچیده تملک و آزادسازی املاک واقع در مسیر طرح بستگی دارد. این پژوهش با هدف «تحلیل اثرات تملک و آزادسازی املاک واقع در طرح های تعریض معابر بر بهبود ظرفیت و عملکرد شریان های اصلی شهری» انجام شده است. روش تحقیق حاضر، توصیفی-تحلیلی بوده و داده ها از طریق مرور نظام مند ادبیات موضوع، بررسی اسناد و مدارک مرتبط، و تحلیل مفهومی-استدلالی استخراج شده اند. در این راستا، تلاش شده است تا ضمن تبیین سازوکارهای نظری و عملی که طی آن ها تملک و آزادسازی املاک می تواند بر ابعاد مختلف ظرفیت (مانند عرض هندسی، کاهش تداخلات) و عملکرد (مانند روان سازی جریان، کاهش تاخیر، بهبود ایمنی، و افزایش دسترسی پذیری) تاثیر بگذارد، محدودیت ها و پیامدهای بالقوه این مداخلات نیز مورد بحث و بررسی قرار گیرد. یافته های کلیدی این مطالعه نشان می دهد که هرچند تملک و آزادسازی املاک، شرط لازم برای اجرای فیزیکی طرح های تعریض است، اما به تنهایی تضمین کننده بهبود واقعی و پایدار در ظرفیت و عملکرد شریان های اصلی شهری نیست. اثربخشی این اقدامات به شدت وابسته به هم زمانی و یکپارچگی آن ها با سایر راهکارها از جمله مدیریت جامع ترافیک، کنترل دسترسی ها، بهینه سازی هندسی تقاطع ها، و مدیریت یکپارچه کاربری زمین در امتداد کریدورهای شهری است. در غیاب یک رویکرد سیاستی جامع و چندبعدی، صرف آزادسازی املاک و افزایش عرض فیزیکی معبر، ممکن است منجر به پدیده هایی چون تقاضای القایی، جابه جایی و تشدید تراکم در نقاط دیگر شبکه، و تحمیل هزینه های اجتماعی و اقتصادی قابل توجه گردد. لذا، نتیجه گیری اصلی بر ضرورت نگاهی کل نگر و سیاستی به مقوله تعریض معابر تاکید دارد، به طوری که تملک و آزادسازی به مثابه یک فرایند مستقل تلقی نشود، بلکه بخشی از یک بسته راهبردی منسجم برای ارتقای تاب آوری و کارایی شبکه های شهری در بلندمدت باشد.

کلیدواژه ها:

تملک و آزادسازی املاک ، تعریض معابر ، شریان های اصلی شهری ، ظرفیت ترافیکی ، عملکرد شبکه حمل ونقل ، مدیریت زمین شهری ، مداخلات کالبدی ، برنامه ریزی شهری

نویسندگان

علی اکبری

فارغ التحصیل کارشناسی مدیریت اسناد و مدارک کارشناس اداره املاک و مستغلات و شهرسازی