بازآفرینی انرژی در ساختمان های موجود با کمترین مداخله کالبدی

هدف: این مقاله ارائه راهکارهای بازآفرینی انرژی در ساختمان های موجود با کمترین مداخله کالبدی است تا ضمن بهبود عملکرد انرژی، از تخریب و تغییرات گسترده سازه ای جلوگیری شود. ضرورت: با توجه به سهم بالای بخش ساختمان در مصرف انرژی کشور (حدود ۴۰٪) و عمر بالای ۵۰٪ ساختمان های شهری، بهینه سازی انرژی بدون مداخله سنگین امری حیاتی است. شیوه و روش: پژوهش حاضر با مرور سیستماتیک منابع علمی معتبر داخلی و خارجی، فناوری های کم مداخله نظیر پوشش های عایق نازک، شیشه های هوشمند، بهینه سازی سیستم های کنترلی و بازیافت حرارت را تحلیل می کند. نتایج: یافته ها نشان می دهد اعمال ترکیبی از راهکارهای غیرمخرب می تواند مصرف انرژی ساختمان را بین ۱۵ تا ۳۰ درصد کاهش دهد بدون آنکه کاربری یا بافت کالبدی مختل شود.

کلیدواژه ها:

بازآفرینی انرژی ، مداخله کالبدی کمینه ، ساختمان موجود ، بهینه سازی انرژی ، پوسته ساختمان.