کاربرد علوم اعصاب در تعلیم و تربیت

پژوهش حاضر مروری بر نقش کاربرد علوم اعصاب در ارتقای شیوه ها ی آموزشی ،تربیتی و فرایندهای یاددهی–یادگیری است.هدف مطالعه روشن ساختن این موضوع است که چگونه می توان اصول علوم اعصاب را در آموزش وتربیت تلفیق کرد تا طراحی آموزشی هدایت شده و همسو با تفاوتهای فردی باشد ویادگیری را تثبیت کند در این جهت مروری روایتی از پژوهش های مرتبط که طی ۵ سال اخیرانجام یافته بودند با جستجو در پایگاههای اطلاعات علمی بررسی شد، متونی که به نوعی به تبیین کاربرد علوم اعصاب و تاثیر آن در طراحی آموزشی براساس یادگیری سازگار با مغز پرداخته بودند ، انتخاب گردید. با توجه به ماهیت میان رشته ای بودن علوم اعصاب در عرصه آموزش چالش هایی همچون دشواری در انتقال این دانش و ملاحظات اخلاقی مربوط به تفسیر داده ها طبیعی است. این مطالعه نتیجه می گیرد که اگرچه علوم اعصاب جایگزین تاثیراصول بنیادین تعلیم و تربیت نمی شود، اما چهارچوبی مکمل فراهم می آورد که درک عمیق تری از عملکرد مغزی یادگیرنده به مربی و سیستم آموزشی ارائه می دهد . رشد چشمگیر مقالات مرتبط با تاثیرعلوم اعصاب در امور آموزشی و تربیتی، به ویژه در آموزش دوران کودکی، گواه آن است که تقویت همکاری های میان رشته ای و ارتقاء آموزش در حوزه علوم اعصاب برای کاربرد موثر این یافته ها در محیط های آموزشی ضروری است وموجب ارتقاء اثربخشی روش های تدریس، شخصی سازی آموزش، و حمایت از یادگیرندگان با تنوع ظرفیت عصبی می شود.

کلیدواژه ها:

علوم اعصاب ، طراحی آموزشی ، یادگیری ، آموزش و تربیت