رابطه نیمه تاریک شخصیت والدین با رفتارهای انحرافی کودکان

شخصیت والدین یکی از مهم ترین عوامل تاثیرگذار بر رشد روان شناختی، اجتماعی و رفتاری کودکان محسوب می شود. در سال های اخیر، توجه پژوهشگران به ابعاد منفی شخصیت، به ویژه مفهوم «نیمه تاریک شخصیت»، افزایش یافته است. نیمه تاریک شخصیت به مجموعه ای از ویژگی های شخصیتی ناسازگار مانند خودشیفتگی، ماکیاولیسم، روان آزاری و سایر صفات منفی اشاره دارد که می توانند بر کیفیت روابط بین فردی و عملکرد تربیتی والدین تاثیر بگذارند. هدف پژوهش حاضر، بررسی مروری رابطه میان نیمه تاریک شخصیت والدین و رفتارهای انحرافی کودکان است. این پژوهش از نظر روش، مروری–تحلیلی بوده و داده های آن از طریق بررسی منابع علمی داخلی و خارجی، مقالات پژوهشی، کتاب ها و مطالعات مرتبط گردآوری شده است. یافته های پژوهش نشان می دهد که ویژگی های نیمه تاریک شخصیت در والدین می تواند از طریق کاهش کیفیت فرزندپروری، ضعف در روابط عاطفی، افزایش تعارضات خانوادگی، کاهش حمایت هیجانی و ایجاد الگوهای رفتاری ناسالم، زمینه بروز رفتارهای انحرافی در کودکان را فراهم کند. همچنین نتایج مطالعات نشان داد کودکانی که در محیط های خانوادگی همراه با کنترل افراطی، بی توجهی عاطفی، پرخاشگری یا رفتارهای ناسازگار والدین رشد می کنند، بیش از سایر کودکان در معرض رفتارهایی مانند پرخاشگری، نافرمانی، مشکلات رفتاری، گرایش به رفتارهای ضد اجتماعی و انحرافات اجتماعی قرار می گیرند. افزون بر این، عوامل میانجی نظیر وضعیت اقتصادی–اجتماعی خانواده، سبک فرزندپروری، سلامت روان والدین و کیفیت روابط خانوادگی می توانند شدت این رابطه را تحت تاثیر قرار دهند. در مجموع، نتایج نشان می دهد که شناخت ابعاد نیمه تاریک شخصیت والدین می تواند نقش مهمی در پیشگیری از رفتارهای انحرافی کودکان و طراحی مداخلات آموزشی و روان شناختی موثر داشته باشد.

کلیدواژه ها:

نیمه تاریک شخصیت ، والدین ، رفتارهای انحرافی کودکان ، فرزندپروری ، روان شناسی خانواده ، آسیب های رفتاری.