پدیده «فومو» (FOMO - ترس از دست دادن) و رابطه آن با اعتیاد به اینترنت و انزوای اجتماعی.

پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین پدیده ترس از دست دادن (FOMO) با اعتیاد به اینترنت و انزوای اجتماعی انجام شده است. در عصر حاضر، با گسترش روزافزون فناوری های دیجیتال و شبکه های اجتماعی، پدیده های روان شناختی جدیدی ظهور کرده اند که می توانند تاثیرات عمیقی بر سلامت روان و رفتار اجتماعی افراد داشته باشند. فومو به عنوان یکی از این پدیده ها، به احساس اضطراب و نگرانی فرد از غافل ماندن از تجربیات دیگران در فضای مجازی اشاره دارد. روش شناسی این پژوهش از نوع توصیفی-همبستگی بوده و جامعه آماری شامل دانشجویان دانشگاه های شهر تهران در سال تحصیلی ۱۴۰۲-۱۴۰۱ می باشد. نمونه آماری با استفاده از فرمول کوهن شامل ۳۸۴ نفر انتخاب شد. ابزارهای اندازه گیری شامل پرسشنامه فومو (پرزیبیلسکی و همکاران، ۲۰۱۳)، پرسشنامه اعتیاد به اینترنت یانگ (۱۹۹۸) و مقیاس انزوای اجتماعی UCLA (راسل و همکاران، ۱۹۷۸) بودند. یافته های پژوهش نشان داد که بین فومو با اعتیاد به اینترنت و انزوای اجتماعی رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. همچنین، نتایج آزمون تی تک نمونه ای نشان داد که میانگین نمرات فومو، اعتیاد به اینترنت و انزوای اجتماعی در جامعه مورد مطالعه بالاتر از حد متوسط است. بر اساس یافته های این پژوهش، پیشنهاد می شود برنامه های آموزشی و مداخلات روان شناختی برای کاهش اثرات منفی فومو و ارتقای استفاده سالم از فضای مجازی طراحی و اجرا شود.واژگان کلیدی: فومو، ترس از دست دادن، اعتیاد به اینترنت، انزوای اجتماعی، شبکه های اجتماعی