بررسی سوگیری های شناختی در تصمیم گیری های انسانی تحت تاثیر پیشنهادات الگوریتم های هوش مصنوعی (تایید یا اصلاح خطاهای شناختی)

ادغام هوش مصنوعی (AI) در فرآیندهای تصمیم گیری انسانی به یک امر فراگیر تبدیل شده است، اما تاثیر روان شناختی آن، به ویژه در زمینه سوگیری های شناختی، همچنان کمتر مورد بررسی قرار گرفته است. این مطالعه به بررسی چگونگی تاثیر پیشنهادات الگوریتمی بر سوگیری های شناختی رایج، از جمله سوگیری تایید، اثر لنگر انداختن (Anchoring) و سوگیری اتوماسیون، در زمینه های تصمیم گیری انسانی می پردازد. با استفاده از یک رویکرد ترکیبی، ما یک پیمایش کمی را با مشارکت ۳۰۰ شرکت کننده در بخش های حرفه ای مختلف انجام دادیم و پاسخ های آن ها را با استفاده از آزمون های کولموگروف-اسمیرنوف و آزمون تی تک نمونه ای تحلیل کردیم. یافته ها نشان دهنده افزایش معنادار سوگیری تایید و اثرات لنگر انداختن زمانی است که شرکت کنندگان با پیشنهادات تولید شده توسط هوش مصنوعی مواجه می شوند، در مقایسه با گروه کنترل. علاوه بر این، نتایج همبستگی قوی بین اعتماد به هوش مصنوعی و آسیب پذیری در برابر سوگیری اتوماسیون را نشان می دهد. این مطالعه نتیجه می گیرد که اگرچه هوش مصنوعی کارایی را افزایش می دهد، اما به طور غیرمستقیم برخی از تحریف های شناختی را تشدید می کند و این امر نیازمند طراحی سیستم های هوش مصنوعی «آگاه از سوگیری» و چارچوب های بهبود همکاری انسان-هوش مصنوعی است. این بینش ها به حوزه های اقتصاد رفتاری، تعامل انسان و رایانه و اخلاق هوش مصنوعی کمک می کنند.واژگان کلیدی هوش مصنوعی، سوگیری های شناختی، تصمیم گیری انسانی، سوگیری اتوماسیون، سوگیری تایید، اثر لنگر انداختن، تعامل انسان و رایانه.