بین رهبری رابطه خودشیفته و فرسودگی شغلی با نقش میانجی سکوت سازمانی کارکنان صدا و سیمای استان مازندران

پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین رهبری خودشیفته و فرسودگی شغلی با نقش میانجی سکوت سازمانی کارکنان صدا و سیمای استان مازندران انجام شد. این پژوهش به روش توصیفی از نوع همبستگی انجام پذیرفت. جامعه آماری این پژوهش، شامل کلیه کلیه کارکنان صدا و سیمای اسلامی استان مازندران به تعداد ۶۵۰ نفر در سال ۱۴۰۴ بودند. از بین جامعه آماری، بر اساس جدول کرجسی و مورگان تعداد ۲۴۲ نفر به عنوان نمونه آماری انتخاب شدند که به روش تصادفی طبقه ای بر حسب جنسیت و بر اساس حجم نمونه از روی جامعه تعیین گردیدند. ابزار مورد استفاده در این پژوهش شامل: پرسش نامه های استاندارد رهبری خودشیفته جونز و پائول هاوس (۲۰۱۴)، فرسودگی شغلی توسط مسلش و جکسون (۱۹۸۶) و سکوت سازمانی موریسون ومیلیکن (به نقل از ذکریاپور، ۱۳۹۳) بوده است. پایایی پرسشنامه با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ بالاتر از ۰.۷۰ محاسبه شد. جهت تجزیه و تحلیل داده ها در سطح آمار توصیفی از جدول و نمودار فراوانی، درصد فراوانی و میانگین داده و در بخش آمار استنباطی آزمون کلموگروف- اسمیرنف(K-S) برای سنجش نرمال بودن داده ها، و ضریب همبستگی و آزمون معادلات ساختاری توسط از نرم افزار۲۲ SPSS و pLS Smart درسطح اطمینان ۹۵% بررسی گردید. نتایج تجزیه و تحلیل داده ها نشان داد: رابطه بین رهبری خودشیفته و فرسودگی شغلی با نقش میانجی سکوت سازمانی کارکنان صدا و سیمای مازندران برابر با ۳۵۲/۳۶و از ۹۶/۱ بیشتر محاسبه شده و سطح معناداری آزمون(۰۰۰/۰) کمتر از سطح خطای ۰۵/۰ بدست آمده است، می توان در سطح اطمینان ۹۵ درصد تاثیر میانجی گری سکوت سازمانی در رابطه رهبری خودشیفته و فرسودگی شغلی را تایید کرد. همچنین مقدار ضریب اثر کل بین رهبری خودشیفته و فرسودگی شغلی با نقش میانجی سکوت سازمانی کارکنان صدا و سیمای مازندران برابر ۵۷۱/۰است که نشان می دهد، نقش میانجی سکوت سازمانی در رابطه رهبری خودشیفته و فرسودگی شغلی معنی دار است.

کلیدواژه ها:

رهبری خودشیفته ، فرسودگی شغلی ، سکوت سازمانی