مهم ترین راهبردهای علمی – آموزشی برای دانش آموزان استعداد درخشان و تیزهوش در

پس از گرایش جوامع به آموزش و پرورش عمومی، نخبه گرایی معنای دیگری به خود گرفته است، در واقع تا قرون معاصر، آموزش به منظور کسب شان و رتبه ی اجتماعی و یا حفظ آن انجام می شد در حالی که در جوامع جدید چه با شعارهای دمکراتیک و لیبرال و چه با شعارهای سوسیالیستی و مثل آن، دولت در این اندیشه است که آحاد جامعه ی فردای خود را به نحوی تربیت کند که بالاترین سود را برای او داشته باشد. بنابراین نخبه گرایی در آموزش و پروش به تشخیص این که چه کسی بیش از دیگران، آمادگی (استعداد) کدام مهارت را دارد و آموزش آن مهارت به شخص مستعد، تغییر صورت داد. در واقع توجه به استعداد برتر به صورت آموزش مهارتی درآمد که شخص گزینش شده آمادگی یادگیری آن را دارد تا با صرف هزینه ی کمتر به نتیجه ای بهتر دست یابیم. به این ترتیب است که هم چنان که در جامعه ی مدرن تخصص های گوناگون تعدد و تنوع یافته، بر انواع تیزهوشی نیز افزوده شده است.

کلیدواژه ها:

دانش آموزان ، مدارس ، تیزهوش ، استعداد درخشان