بررسی رابطه بین تنظیم شناختی با انگیزش تحصیلی دانش آموزان؛ مطالعه سیستماتیک

تنظیم شناختی هیجان و انگیزش تحصیلی دو متغیر کلیدی در موفقیت تحصیلی دانش آموزان محسوب می شوند. این مطالعه نظامند با هدف بررسی رابطه بین تنظیم شناختی هیجان و انگیزش تحصیلی دانش آموزان و شناسایی مکانیزم های اثرگذاری این دو متغیر بر یکدیگر انجام شد. این پژوهش یک مطالعه مرور نظامند است که در آن هفت پژوهش داخلی که به بررسی رابطه بین تنظیم شناختی هیجان و انگیزش تحصیلی پرداخته اند، مورد تحلیل قرار گرفتند. پژوهش های منتخب شامل مطالعات کمی با حجم نمونه های متفاوت از ۳۰ تا ۲۷۰ نفر بودند. یافته ها: نتایج نشان داد که تنظیم شناختی هیجان سازگارانه بر انگیزش درونی تاثیر مثبت و بر خودناتوان سازی تاثیر منفی دارد، در حالی که تنظیم هیجان ناسازگارانه با افزایش خودناتوان سازی و کاهش انگیزش درونی همراه است. مداخلات آموزشی مبتنی بر رویکردهای شناختی-رفتاری، آموزش راهبردهای خودتنظیمی و راهبردهای شناختی و فراشناختی توانستند به طور معناداری انگیزش تحصیلی دانش آموزان را بهبود بخشند. آموزش راهبردهای یادگیری خودتنظیمی نسبت به آموزش حل مسئله تاثیر بیشتری بر افزایش انگیزش درونی و بیرونی و کاهش بی انگیزشی داشت. همچنین مداخلات چندبعدی که به طور همزمان به جنبه های مختلف شناختی، هیجانی و رفتاری می پردازند، از اثربخشی بالاتری برخوردار بودند. متغیرهایی مانند خودناتوان سازی و پایگاه اقتصادی-اجتماعی نقش واسطه ای در این رابطه ایفا می کنند. یافته های این مطالعه پیامدهای مهمی برای طراحی برنامه های آموزشی و مداخلات مشاوره ای در مدارس دارد.

کلیدواژه ها:

تنظیم شناختی ، انگیزش تحصیلی ، دانش آموزان