شناسایی و رتبه بندی عوامل موثر بر مدیریت برندسازی در پروژه های ساختمانی

در سال های اخیر، افزایش رقابت در بازار مسکن و گسترش فعالیت شرکت های ساختمانی موجب شده است که سازمان ها برای ایجاد تمایز و افزایش مزیت رقابتی، به راهبردهای نوین بازاریابی و برندسازی توجه بیشتری نشان دهند. در این میان، برندسازی پروژه های ساختمانی به عنوان ابزاری موثر برای ایجاد تصویر ذهنی مطلوب، جلب اعتماد مشتریان و افزایش ارزش ادراک شده پروژه ها اهمیت فزاینده ای یافته است. پژوهش حاضر با هدف شناسایی و رتبه بندی عوامل موثر بر مدیریت برندسازی در پروژه های ساختمانی استان قم انجام شده است. این تحقیق از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، توصیفی–پیمایشی است. داده های مورد نیاز از طریق پرسشنامه ۳۲ سوالی و با استفاده از طیف پنج درجه ای لیکرت از میان ۳۰۰ نفر از فعالان حوزه ساخت وساز گردآوری شد. برای تحلیل داده ها از مدل یابی معادلات ساختاری با رویکرد حداقل مربعات جزئی (PLS-SEM) استفاده گردیده است. نتایج تحقیق نشان داد که هر سه دسته عوامل تاثیر مثبت و معناداری بر مدیریت برندسازی پروژه های ساختمانی دارند و در مجموع ۶۷.۲ درصد از واریانس آن را تبیین می کنند. عوامل اقتصادی با ضریب مسیر ۰.۴۲۳ قوی ترین تاثیر را داشته و به ترتیب عوامل سازمانی (۰.۳۵۱) و محیطی (۰.۳۱۲) در رتبه های بعدی قرار گرفتند. یافته های تحقیق نشان می دهد که موفقیت در برندسازی پروژه های ساختمانی مستلزم توجه هم زمان به توان اقتصادی پروژه، تقویت قابلیت های سازمانی و مدیریت موثر شرایط محیطی و بازار است.

کلیدواژه ها:

برندسازی ، پروژه های ساختمانی ، مدیریت برند ، عوامل سازمانی ، عوامل محیطی ، PLS-SEM