نقش هوش هیجانی ، خوش بینی اموخته شده و منبع کنترل در پیش بینی اختلال افسردگی دانشجویان

هدف پژوهش حاضر بررسی نقش هوش هیجانی، خوش بینی آموخته شده و منبع کنترل در پیش بینی اختلال افسردگی در میان دانشجویان است. با توجه به افزایش شیوع افسردگی در جمعیت دانشجویی و اهمیت عوامل روان شناختی در تبیین آن، این مطالعه تلاش می کند تا سهم متغیرهای شناختی–هیجانی را در بروز این اختلال روشن سازد. جامعه آماری شامل ۱۰۰ نفر از دانشجویان دانشگاه ها بود که به صورت در دسترس و از طریق فراخوان در فضای مجازی انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه های استاندارد هوش هیجانی، خوش بینی آموخته شده، منبع کنترل و افسردگی بود که به صورت آنلاین در اختیار شرکت کنندگان قرار گرفت.نتایج تحلیل داده ها نشان داد که هوش هیجانی رابطه ای منفی و معنادار با افسردگی دارد؛ به این معنا که افزایش توانایی فرد در شناخت، مدیریت و تنظیم هیجان ها با کاهش نشانه های افسردگی همراه است. همچنین خوش بینی آموخته شده به عنوان یک سبک تبیینی مثبت، توانست به طور معناداری شدت افسردگی را پیش بینی کند و دانشجویانی که نگرش خوش بینانه تری داشتند، سطوح پایین تری از افسردگی را گزارش کردند. علاوه بر این، منبع کنترل درونی نیز پیش بینی کننده منفی افسردگی بود؛ به گونه ای که افراد دارای منبع کنترل درونی، احساس کارآمدی بیشتری در مواجهه با مشکلات داشته و کمتر دچار نشانه های افسردگی می شدند.در مجموع، یافته ها نشان می دهد که متغیرهای هوش هیجانی، خوش بینی آموخته شده و منبع کنترل می توانند نقش مهمی در پیش بینی و کاهش خطر افسردگی در دانشجویان ایفا کنند. این نتایج می تواند در طراحی برنامه های آموزشی و مداخلات روان شناختی برای ارتقای سلامت روان دانشجویان مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

هوش هیجانی ، خوش بینی آموخته شده ، منبع کنترل ، افسردگی ، دانشجویان ، پیش بینی اختلال افسردگی