افزایش خودکارآمدی و باور به توانایی گفتاری

• در این پژوهش، تحلیل داده ها با رویکردی **مفهومی و نظری** انجام می گیرد تا سازوکارهای موثر در **تقویت اعتمادبه نفس زبان آموزان در مهارت صحبت کردن** تبیین شود. بر اساس یافته های نظری و همسو با ادبیات پژوهش، می توان اثر راهبردها و شرایط آموزشی را در چند دسته اصلی سازمان دهی کرد: **روان شناختی، آموزشی-تعاملاتی، شناختی-زبانی، و رفتاری/عملکردی**. درک این سازوکارها کمک می کند توضیح داده شود که چرا و چگونه اعتمادبه نفس در گفتار شکل می گیرد و به بهبود مشارکت و کیفیت عملکرد کلامی منجر می شود.