نقش مهارت های ارتباطی و خوش بینی اموخته شده و سبک های تصمیم گیری در پیش بینی و کنترل اختلال اضطرابی دانشجویان

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش مهارت های ارتباطی، خوش بینی آموخته شده و سبک های تصمیم گیری در پیش بینی و کنترل اختلال اضطرابی دانشجویان انجام شد. با توجه به شیوع بالای اضطراب در میان دانشجویان و تاثیر آن بر عملکرد تحصیلی، روابط اجتماعی و سلامت روان، شناسایی عوامل روان شناختی موثر بر اضطراب اهمیت ویژه ای دارد. جامعه آماری پژوهش شامل ۱۰۰ دانشجو بود که به صورت در دسترس و از طریق فضای مجازی انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه مهارت های ارتباطی، پرسشنامه خوش بینی آموخته شده و پرسشنامه سبک های تصمیم گیری به همراه مقیاس اضطراب بود. داده ها پس از جمع آوری با روش های آماری همبستگی و رگرسیون چندگانه تحلیل شدند.نتایج نشان داد بین مهارت های ارتباطی و اضطراب رابطه منفی و معنادار وجود دارد؛ به طوری که دانشجویانی که از مهارت های ارتباطی بالاتری برخوردار بودند، سطوح پایین تری از اضطراب را تجربه می کردند. خوش بینی آموخته شده نیز با اضطراب رابطه منفی و معنادار داشت و دانشجویان خوش بین تر توانایی بیشتری در کنترل هیجانات و مدیریت موقعیت های استرس زا داشتند. همچنین سبک های تصمیم گیری نقش مهمی در اضطراب داشتند؛ سبک تصمیم گیری منطقی با کاهش اضطراب و سبک های اجتنابی و هیجانی با افزایش اضطراب همراه بودند. تحلیل رگرسیون نشان داد که خوش بینی آموخته شده قوی ترین پیش بین اضطراب است و پس از آن مهارت های ارتباطی و سبک تصمیم گیری منطقی قرار می گیرند.این یافته ها نشان می دهد که تقویت مهارت های ارتباطی، آموزش خوش بینی آموخته شده و اصلاح سبک های تصمیم گیری می تواند به عنوان راهبردهای موثر در کاهش و کنترل اضطراب دانشجویان مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

مهارت های ارتباطی ، خوش بینی آموخته شده ، سبک های تصمیم گیری ، اختلال اضطرابی ، پیش بینی اضطراب ، کنترل اضطراب دانشجویان