نقش فرسودگی تصمیم گیری و سرمایه روانشناختی در پیش بینی و کنترل اختلال افسردگی دانشجویان

پژوهش حاضر با هدف تعیین نقش فرسودگی تصمیم گیری و سرمایه روانشناختی در پیش بینی و کنترل اختلال افسردگی دانشجویان انجام شد. این پژوهش توصیفی‑همبستگی بر روی ۱۰۰ نفر از دانشجویان دانشگاه های شهر ساری صورت گرفت که به روش نمونه گیری در دسترس از طریق فراخوان در فضای مجازی (شبکه های اجتماعی و گروه های دانشجویی) انتخاب شدند. شرکت کنندگان به پرسشنامه های استاندارد افسردگی، فرسودگی تصمیم گیری و سرمایه روانشناختی (شامل مولفه های خودکارآمدی، امید، خوش بینی و تاب آوری) پاسخ دادند. داده ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون گام به گام تحلیل شدند. یافته ها نشان داد که بین فرسودگی تصمیم گیری و افسردگی همبستگی مثبت و معناداری وجود دارد، به این معنا که دانشجویانی که پس از اتخاذ تصمیمات متوالی دچار کاهش کیفیت قضاوت و خستگی ذهنی می شوند، علائم افسردگی بیشتری را تجربه می کنند. همچنین بین سرمایه روانشناختی و افسردگی همبستگی منفی و معناداری مشاهده گردید؛ به طوری که دانشجویان دارای خودکارآمدی، امید، خوش بینی و تاب آوری بالاتر، سطح افسردگی کمتری نشان دادند. تحلیل رگرسیون نشان داد که فرسودگی تصمیم گیری و سرمایه روانشناختی در مجموع ۵۴ درصد از واریانس افسردگی را تبیین می کنند. با کنترل آماری این دو متغیر، سطح افسردگی دانشجویان به طور معناداری کاهش یافت که حاکی از نقش کنترلی این عوامل است. نتیجه گیری می شود فرسودگی تصمیم گیری یک عامل خطر و سرمایه روانشناختی یک عامل محافظت کننده برای افسردگی در دانشجویان هستند. توجه به این متغیرها در طراحی برنامه های پیشگیرانه و درمانی، به ویژه آموزش مهارت های تصمیم گیری موثر و ارتقای سرمایه روانشناختی، می تواند به کنترل اختلال افسردگی در دانشجویان کمک کند. پیشنهاد می شود کارگاه های مدیریت خستگی تصمیم گیری و تقویت امید و خودکارآمدی در مراکز مشاوره دانشگاه های ساری برگزار شود.

کلیدواژه ها:

فرسودگی تصمیم گیری ، سرمایه روانشناختی ، افسردگی ، دانشجویان ، ساری.